اگه اهل خودشناسی نباشیم ، عیوب نهفته و پنهان فقط در بلاها و مشکلات نمایان میشه ؛ بی توجهی به این مشکلات درونی یا به اصطلاح روانشناسی سایه های شخصیتمون باعث میشه با صداقت باهاشون برخورد نکنیم و سرکوب بشن و در یک جای دیگه خودشون رو بروز بدن ؛ ▫️دلیل خیلی از مشکلاتی که در تمرکز ایجاد ما یجاد میشه موقع درس خوندن و مانع اجرای برنامه ها میشه همین سایه هاست. ▫️از اون بدتر نشناختن ِ سایه های شخصیتمونه. ▫️سایه اون کسیه که نمی‌خوایم باشیم و نمی‌تونیم قبول کنیم که هستیم و به صورت خودآگاه و ناخودآگاه سعی در مخفی کردنش داریم. دیگران و موقعیت های مختلف زندگی این عیب های پنهان رو بهمون نشون میدن. ▪️مادامی که خودمون ! سراغ خودشناسی نریم ، رنج های بیهوده ای می‌کشیم که اصلا نیاز نیست.

این فیلم رو ببینید ؛ درباره خانومی هست که میخواد روز تولد شوهرش، با صدای ساختگی آژیر همسرش رو به سمت پناهگاه ببره و سورپرایزش کنه.

• مرد در عرض چند ثانیه • همه چیزش رو از دست داد و • فهمید چه موجود وحشتناکیه؛ اگه خودش رو می‌شناخت و در طول زندگیش سعی می‌کرد نقاط منفی شخصیتش رو اصلاحش کنه این مسئله پیش نمیومد. • فقط خودش میدونه در طول زندگی چقدر بخاطر مجموعه مسائلی که در ذهنش بوده و به این رفتار منجر شد خودش رو آزار‌ داده... • [ چقدر از رنج های بیهوده ای که در زندگی متحمل میشیم بخاطر نشناختن سایه های وجودمونه که گاها از اونها آگاه نیستیم ]

•💙• «وَالحمدُلله الّذی تَحبّبَ إلَیَّ وَ هُوَ غَنیٌّ عنّی» سپاس خدایی را که با من دوستی ورزید، در حالی که از من بی نیاز است…💔 - ابوحمزه ثمالی + اسمت زیر شب دوازدهم ماه مبارک رمضان منشن نشه؟!

علامه حلّی شب جمعه ای به زیارت سیّد الشّهداء می رفت. تنها روی الاغی سوار و تازیانه هم در دست داشت... در بین راه شخصی عرب پیاده به همراه علاّمه راه افتاد و با هم به صحبت مشغول شدن

مقداری از راه رفتند علاّمه متوجّه شد که این شخص مرد خیلی دانایی هست در مورد مسائل علمی بسیاری با هم صحبت کردند و علاّمه بیشتر متوجّه می شد که این مرد صاحب علم و فضیلت ِ !

علاّمه مشکلاتی که براش در علوم پیش اومده بود رو یکی یکی از شخص سؤال می کرد و همه اونها رو جواب می فرمود تا اینکه به مسئله ای رسیدن که شخص فتوایی داد اما علاّمه اون فتوا رو ردّ کرد وگفت «حدیثی در مورد فتوای شما نداریم».

مرد گفت «حدیثی در این مورد شیخ طبرسی در کتاب تهذیب بیان کرده وشما از اوّل کتاب تهذیب فلان قدر ورق بزنید در فلان صفحه در سطر چندم این حدیث رو مشاهده خواهید کرد».

علاّمه تعجّب کرد که جوامی با این سن همه سوالات پرسیده و نپرسیده همه‌مشکلات من رو حل‌کرد این شخص کیه؟! پرسید «آیا در زمان غیبت کُبری می توان امام زمان (علیه السلام) را زیارت کرد یا نه؟!» و تازیانه از دست علاّمه افتاد اون شخص بزرگوار خم شد و تازیانه رو از روی زمین برداشت و در دست علاّمه گذاشت

و به علاّمه فرمود: «چگونه صاحب الزّمان را نمی توان دید در حالی که دست او در میان دست توست».

#اول‌روانشناس‌عالم اليَأسُ حُـرٌّ قطع امید از مردم، حرّیت است. فلذا از هیچکس #توقع نداشته باشید... :)

سر سفره ی افطار همه منتظر نشستن امام بودند اما امام ، منتظرِ عزیزِ دیگری بود:)