+ اگر اهل صدق باشیم..!

+ شیخ طوسی در مصباح‌المتجهدش آورده که کاروان اهل بیت ، در چنین روزی به مدینه برگشت ؛

شیخ عباس قمی در نفس المهمومش گفته است به مأخذی دست نیافتم که دال بر امدن لیلا به کربلا باشد . بهتر هم که سندی نیست . لااقل دل ادم ذره ای خوش میشود به اینکه مادرش نیامده بود . همان چند کلمه از "رباب" هم که توی مقاتل امده قلب ادم را اتش میزند . حجم مصیبت امام هم عظیم تر بود اگر لیلا در خیام حاضر بود . اگر چشم های نگرانش عرصه ی قتال را میپایید ، و اگر راست گفته باشند راوی ها که < فقطعوه بالسیوف اربا اربا > باید دعا کرد این وصف ها را مادر نشنیده باشد از زبان کاروانِ تازه از راه رسیده... همان "علی الدنیا بعدک العفا" گفتنِ پدر بس است برای تصور سنگینی مصیبت علی ! همان گذاشتن صورت روی صورت علی...

به مادرِ موسی قبل آن که سبدِ طفلش به آب سپرد ، وحی نازل کرد که مطمئنش کند تا بی قراری نکند . خود قرآن میگوید دلِ مادرش را که خالی شده بود ، نگه داشتیم ، لابد که از هم نپاشد ؛ همیشه فکر میکنم چه خوب که رباب هم این آیه‌ها را خوانده بود ، بلد بود . اصلاً شاید همان لحظه ای که علیِ کوچک را سپرده بود دستِ حسین‌علیه‌السلام، همین آیه را زیرِ لب خوانده بود . حتماً موقعی که از دور دیده بود حسین‌علیه‌السلام دارد میاید سمت خیمه ها و زیر عبایش چیزی مخفی کرده ، خدا قلبش را دو دستی نگه داشته بود که از هم نپاشد . حتما در روزهای اسارت که سر امامی که همسرش بود را بر نیزه می‌دید ، همان لحظه که رقیه جان داد ، همان لحظه که بی‌تابی ام البنین را دید ، خدا قلبش را نگه داشته بود .حتماً نگه داشته بود :))) + ربطنا علی قلب رباب

به بحریه فکر می‌کنم ؛ خدا می‌داند لحظه ای که بعد از شهادت همسرش تصمیم گرفت بر تن پسر ۹ ساله اش لباس رزم بپوشاند به چه می‌اندیشید‌. مثلا از دلش نگذشت تنها یادگار همسرم بزرگ شود و مرد خانه‌ام باشد؟! آن لحظه که سر پسرش را بسوی دشمن پرتاب کرد چطور؟! بحریه ای که امروز تنها به خانه برمی‌گردد و احتمالا در و دیوار خانه می‌شوند مرهم اشک هایی که در دوران اسارت نگه داشته بود را ، مرد تر می‌بینم از خانه‌نشین‌هایی که از مرد بودن فقط اسمش را یدک میکشیدند !

+ باید دختر باشی تا بفهمی در دلِ ام کـلثـوم چه گذشت.. چطور برود خانه خودش و مادر داغ‌دیده‌اش را رها کند؟ مگر دختر‌علی باشی کمرت خم نمی‌شود؟ چطور دردکشیدن و سفیدشدن موهای مادرت زینب را ببینی و دوام بیاوری؟ نکند فردا که بیدار می‌شوم مادرم از غصه دوری از حسینش جان داده باشد ؟! نکند...نکند..نکند..

- کربلا گانگ المومنات عالمین :

نظرتون راجع به این عکس چیه؟! یا امیرالمؤمنین رو "باباعلی" خطاب کردن؟ https://daigo.ir/secret/4717359015

💌 پاسخ‌هاتون اینجاست : https://eitaa.com/sandoogh_Monil/692

مردد بودم نظر خودم رو بنویسم یا نه ؛ دوست ندارم بگم آقآ رو باباعلی یا امثالهم صدا کردن اشتباهه ، چون خبر ندارم کسی که همیشه ( دقت کنید گفتم همیشه نه گاهی بین دیگر خطاب‌ها) اینطور خطاب میکنه ، حداقلِ معرفتشه، یا اوجش ؛ با مطرح کردن این بحث ، مانع یا کاهش‌دهنده‌ کیفیت ارتباطش با امیرالمؤمنین میشم یا سبب رشدش ؛ اما می‌بینم اینطور خطاب کردن ها به همین‌جا ختم نمیشه . مثلا طرف میره حرم حضرت ابوالفضل انگشت تکون میده که اگه عباسی فلان چیز رو باید بهم بدی وگرنه فلان. بعد هم میگه عراقی ها اینطور میکنن و حاجت میگیرن.. اول که همه عراقی ها اینطور نیستن. دوم ، رفتار و معرفت شما باید با عرب بی سواد روستایی یکی باشه؟! چرا ادب علما رو ملاک قرار نمیدی؟ نمیخوام بگم کار اون عراقی بَده! اون در حد موقعیت و فهم خودش شاید ایده‌آل باشه. اما تو از معارف محروم بودی؟ اقتضای فرهنگیت اینه؟

خلاصه حرفم اینه [ اگر خطابت رو در باباعلی محدود کنی ، معرفتت از مولا همینقدر می‌مونه ] • • دقت کنید نگفتم مولا رو پدر خطاب نکنید! اتفاقا این نگاه پدرانه داشتن فوووووق العاده‌ست! اصلا خودِ حدیثه! اما در بین انبوه صفات احترام آمیز ، استفاده ش کن ؛ با آقا قشنگ حرف بزن! با محبوبت چطور صحبت میکنی؟! امام حسین پدرش رو سیدی صدا میکرد بعد تو به عین الله ناظره فقط میخوای بگی باباعلی؟! • + در عین صمیمیت #حریم‌شناس باشیم. حریم شناس نباشیم نتیجه ش میشه لَش‌بازی های اینستاگرامی تو حرم..