_

انسان‌ها شبیه هم عمر نمی‌کنند یکی زندگی می‌کند یکی تحمل انسان‌ها شبیه هم تحمل نمی‌کنند یکی تاب‌ می‌آورد، یکی می‌شکند انسان‌ها شبیه هم نمی‌شکنند یکی از وسط دو نیم می‌شود، یکی تکه تکه تکه‌ها شبیه هم نیستند تکه‌ای یک قرن عمر می‌کند تکه‌ای یک روز...

انسان اندوهش را فراموش نمی‌کند، بلکه خود را وادار می‌کند آن را تاب بیاورد. -ژرژساند

شخصیتِ آدم‌ها با چیزهایی که از خودشان تعریف می‌کنند خیلی متفاوت است. «همان‌گونه که برچسب ِ رویِ شیشه‌ی مربا شبیهِ خودِ مربا نیست»

آدما شاید حرفا یادشون بره... ولی اون احساسی که تو اون لحظه بهشون منتقل کردینو هیچوقت یادشون نمیره ‌!

برای همه‌ی ما، همه‌ی روزها فراموش میشوند؛ به جز همان یک روز که نشانی آن‌را به هیچکس نگفته‌ایم. |محمدرضا عبدالملکیان|

=))

باشد که قدرت غلبه بر‏ نبردهایی را که در سکوت با آن روبرو هستید، پیدا کنید.

سکوت آدمیزاد بوی دلخوری میده پرحرفیش بوی دلتنگی ...

{ درد حنجره از عمق سکوت }

پس از تحمل آن همه درد، کسی که به مقصد می‌رسد؛ دیگر همانی نیست که به راه افتاده بود.

درون خود را مانند زخمی بازکرد؛ تمام وجود خود را دید: افکار، افکارِ درباره افکار، افکارِ درباره افکارِ ناشی از افکار ..