ی خیابون هست طرفای پاسداران تهران؛ اسم کوچه هاش برگرفته از عاشق و معشوقه های ادبیات ایرانه. شیرین، خسرو، فرهاد، لیلی... همه شون بن بستن :)))

شما بهش میگید "معده درد" من بهش میگم "شریک زندگی".

دقیقا وقتی منتظرش نیستی و سرت تو زندگی خودته همون چیزی که یه زمانی منتظرش بودی اتفاق میوفته، با این تفاوت که دیگه ذوقی براش نداری.

فکت: اگه کسی بیشتر از یه بار به یه موضوعی اشاره کرد، یعنی داره اذیتش میکنه.

خدا موقع آفریدن من: لاشریک له!

همیشه ورق بر نمی‌گرده، گاهی کتاب بسته میشه.

میگن با هر کی مثل خودش باش آدم اصلا روش نمیشه مثل بعضیا باشه بوخوداا😁...! گریه کن گریه کن بی تربیت 😂

حوصله آشنایی قبل ازدواج ندارم بیای بگی یکم صحبت کنیم یا میای با گل و شیرینی خونمون بله رو میگم بعد صحبت میکنیم یا مثل فیلما گلو پرت میکنم تو خیابون از پنجره، خوشم نیومد ازت 🚶‍♀️😔😂

حالا همتون از خوبیای آدم امن میگید ولی دهن آدمای امن زندگیتون رو سرویس کردید.

دوستان به این نکته هم توجه کنید که آدما میتونن حرفای خوبی بزنن ولی آدم خوبی نباشن.

کاش وقتی کسی رو واگذار می کردیم به خدا، یه کد رهگیری هم بهمون می داد، تا ببینیم به کدوم مرحله رسیده!

از هوش مصنوعی که هیچی، من از روابط آدم‌ها هم سردرنمیارم. امیدوارم زودتر برگردم به سیاره خودم.