دیدی چه غمی داره ؟!
دیدن پرنده ی تنها روی سیمای برق ؛
خوابیدن گربه ی تنها زیر ناودون خونه ؛
سنگ وسط خیابون ؛
چراغای قرمز ماشینا توی ترافیک ؛
پخش شدن جزوه ها تو سالن دانشگاه ؛
کنسل شدن امتحانی که مثل سگ خوندیش ؛
خشکیدن شمعدونی های دور حوض ؛
مردن ماهی های تو تنگ ؛
شکستن فنجون قهوه یادگاری ؛
بافتن رج های اشتباه شال گردنی ؛
سوختن شام و گرسنه خوابیدنی ؛
درخت خشک شده کنار جوب آب ؛
ماشین چپ شده تو تصادفا ؛
تایید نشدن نشر کتابا ؛
مردن مرغ عشقا ؛
تو سوز سرما تعطیل نشدن مدرسه ها ؛
چروک پیشونی مامان بزرگا ؛
عصای پوسیده ی بابا بزرگا ؛
آوار خونه قدیمی ته کوچه ها ؛
‹ بعد تو ؛ غم همه ی اینا رخنه کرده تو تنم . . .
تو مگه چن نفری که ؛
حجم غمت انقد زیاده . . . :)))! ›🖤🔓
-مریم عباسی
ولی بنظرم غرور بايد وسیله ای براى حفاظت از خودت باشه نه رنجوندن اونايى كه دوسِت دارن. :)
همه ی دنیا ، فکر میکنن که تو رفیق منی ولی تو دوتا کلمه اولی ....=)))