- NGC 1512 یک کهکشان مارپیچی میله‌ای است که در حدود ۳۸ میلیون سال نوری از زمین در صورت فلکی Horologium قرار دارد و به خاطر ساختار دو حلقه‌ای و فعالیت تشکیل ستاره ای شناخته شده است - این کهکشان عضوی از گروه دورادو است و با کهکشان کوتوله نزدیک NGC 1510 در تعامل است، که منجر به فرآیند ادغامی شده که ۴۰۰ میلیون سال طول کشیده و تشکیل ستاره را در حاشیه‌های آن تقویت کرده است - حلقه‌ های انفجار ستاره‌ای در هسته‌ی کهکشان‌ها، مانند آنچه در NGC 1512 دیده میشود، در کهکشان‌هایی که در حال تعامل یا ادغام هستند رایج است، جایی که گاز مولکولی به ناحیه هسته‌ای هدایت میشود و تشکیل ستاره با سرعت زیاد را آغاز میکند

- حلقه Cygnus، باقی‌مانده‌ای از یک اَبرنواختر در صورت فلکی Cygnus است که حدود ۱۵۰۰ سال نوری از ما فاصله دارد و از انفجاری که بین ۵۰۰۰ تا ۸۰۰۰ سال پیش رخ داده تشکیل شده است

نبود

کمک ماهم اینجا اناناس هایی که برای جلوگیری از انقراضشون کاشته بودیم نابود شدن . واقعا نیمدونیم چیکار کنیم همه رو به نابودی ایم - کجای کیهانید؟ براتون درخواست کمک میفرستم وای

انقدر من برای لیمو ها ناراحت شده بودم که یادم رفت ببینم بقیه پروژه ها به کجا رسیدن

ناسا در جدید ترین تحقیقات خود یک جهنم واقعی را شناسایی کرده است. جهنم واقعی حدود 200 سال نوری با ما فاصله دارد و یک جهنم تمام عیار است این سیاره آنقدر به ستاره میزبانش نزدیک است که هر سالش فقط حدود 8 ساعت طول می‌کشد. حدود ‌1.5 برابر زمین است و اقیانوسی از مواد مذاب با عمق بیشتر از 100 کیلومتر دارد و از آسمونش سنگ‌ میبارد

مشابه زمین.

📍کیلونوا؛ انفجاری مهیب که حاصل ادغام دو ستاره ی نوترونی است. طی این فرآیند مقادیر عظیمی از اشعه گاما و امواج الکترومغناطیسی ساطع می‌شود.

شفق قطبی چگونه شکل می گیرد؟ 🌌شفق قطبی، که به عنوان نورهای شمالی (Aurora Borealis) در نیمکره شمالی و نورهای جنوبی (Aurora Australis) در نیمکره جنوبی شناخته می‌شود، پدیده‌ای طبیعی است که در اثر برخورد ذرات باردار خورشیدی با میدان مغناطیسی زمین و برخورد آنها با اتم‌ها و مولکول‌های جو زمین به وجود می‌آید. مراحل شکل‌گیری شفق قطبی: انتشار ذرات باردار از خورشید: خورشید ذرات باردار شامل الکترون‌ها و پروتون‌ها را به صورت مداوم در فضا منتشر می‌کند. این جریان ذرات که به عنوان باد خورشیدی شناخته می‌شود، به سمت زمین حرکت می‌کند. برخورد با میدان مغناطیسی زمین: وقتی باد خورشیدی به زمین می‌رسد، ذرات باردار با میدان مغناطیسی زمین برخورد می‌کنند. میدان مغناطیسی زمین این ذرات را به سمت قطب‌های مغناطیسی هدایت می‌کند. برخورد با جو زمین: هنگامی که ذرات باردار به جو بالایی زمین می‌رسند، با اتم‌ها و مولکول‌های مختلف در جو برخورد می‌کنند. این برخوردها انرژی را به شکل نور آزاد می‌کنند. ایجاد نورهای رنگارنگ: نوع گازهای موجود در جو و ارتفاع برخورد ذرات تعیین می‌کند که نورهای حاصل چه رنگی باشند. برای مثال، برخورد با مولکول‌های اکسیژن در ارتفاعات بالا نور سبز و در ارتفاعات پایین‌تر نور قرمز ایجاد می‌کند. برخورد با مولکول‌های نیتروژن نیز می‌تواند نورهای آبی و بنفش ایجاد کند.