کمک ماهم اینجا اناناس هایی که برای جلوگیری از انقراضشون کاشته بودیم نابود شدن . واقعا نیمدونیم چیکار کنیم همه رو به نابودی ایم
-
کجای کیهانید؟ براتون درخواست کمک میفرستم وای
انقدر من برای لیمو ها ناراحت شده بودم که یادم رفت ببینم بقیه پروژه ها به کجا رسیدن
ناسا در جدید ترین تحقیقات خود یک جهنم واقعی را شناسایی کرده است.
جهنم واقعی حدود 200 سال نوری با ما فاصله دارد و یک جهنم تمام عیار است
این سیاره آنقدر به ستاره میزبانش نزدیک است که هر سالش فقط حدود 8 ساعت طول میکشد. حدود 1.5 برابر زمین است و اقیانوسی از مواد مذاب با عمق بیشتر از 100 کیلومتر دارد و از آسمونش سنگ میبارد
4.2M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
📍کیلونوا؛ انفجاری مهیب که حاصل ادغام دو ستاره ی نوترونی است.
طی این فرآیند مقادیر عظیمی از اشعه گاما و امواج الکترومغناطیسی ساطع میشود.
6.1M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
شفق قطبی چگونه شکل می گیرد؟
🌌شفق قطبی، که به عنوان نورهای شمالی (Aurora Borealis) در نیمکره شمالی و نورهای جنوبی (Aurora Australis) در نیمکره جنوبی شناخته میشود، پدیدهای طبیعی است که در اثر برخورد ذرات باردار خورشیدی با میدان مغناطیسی زمین و برخورد آنها با اتمها و مولکولهای جو زمین به وجود میآید.
مراحل شکلگیری شفق قطبی:
انتشار ذرات باردار از خورشید: خورشید ذرات باردار شامل الکترونها و پروتونها را به صورت مداوم در فضا منتشر میکند. این جریان ذرات که به عنوان باد خورشیدی شناخته میشود، به سمت زمین حرکت میکند.
برخورد با میدان مغناطیسی زمین: وقتی باد خورشیدی به زمین میرسد، ذرات باردار با میدان مغناطیسی زمین برخورد میکنند. میدان مغناطیسی زمین این ذرات را به سمت قطبهای مغناطیسی هدایت میکند.
برخورد با جو زمین: هنگامی که ذرات باردار به جو بالایی زمین میرسند، با اتمها و مولکولهای مختلف در جو برخورد میکنند. این برخوردها انرژی را به شکل نور آزاد میکنند.
ایجاد نورهای رنگارنگ: نوع گازهای موجود در جو و ارتفاع برخورد ذرات تعیین میکند که نورهای حاصل چه رنگی باشند. برای مثال، برخورد با مولکولهای اکسیژن در ارتفاعات بالا نور سبز و در ارتفاعات پایینتر نور قرمز ایجاد میکند. برخورد با مولکولهای نیتروژن نیز میتواند نورهای آبی و بنفش ایجاد کند.
جرم هایی که در کیهان می بینیم، سیاره ها، ستاره ها، ابر های گازی و کهکشان ها، فقط کسر کوچکی( حدود ۵ درصد) از تمام ماده و انرژی کیهان را به وجود می آورند. بیش از ۲۰ برابر آنها به صورت ماده نامرئی یا ماده تاریک و پدیدهای به نام انرژی تاریک است که حتی با بزرگترین تلسکوپ ها نیز هیچ تابشی از آنها دیده نمی شود. گرانش ماده تاریک بر ستاره ها، کهکشان ها و امواج نوری که در کیهان سفر می کنند، تاثیر می گذارد. اخترشناسان اکنون میدانند که ماده تاریک وجود دارد. در حقیقت، انواع گوناگونی ازآن، از ستاره های کوچک تا ذرات ریز اتمی، وجود دارد. اما ماهیت انرژی تاریک مبهم تر است و حتی برخی آن را به سبب اشتباه در نظریه ها و محاسبات میدانند.