و اره قدر دونستن خیلی خیلی کار سختیه ولی وقتی بفهمی یه چیزایی ، یه لطفایی ، یه خاطره هایی همیشگی نیستن دونستن قدرشون راحت تر میشه ولی چه فایده وقتی الان حتی حال ندارم این اکسیژنو بکشم تو ریه هام چه برسه قدر دونستن و دونسته شدن قدر هنوز از دیروز خستم و نمیدونم انرژیم کی برمیگرده حال مطلوب فقط اینکه الان برسم خونه ، صدای چلیک بسته شدن در اتاقمو بشنوم و این لباسا جاشون با پاچین سفیدِ راحت تا نوک پام عوض بشه و فقط دراز بکشم رو تخت و به هیچی فکر نکنم و بخوابم. مونلایت که الان نمیتونه ولی تو خوب و آروم بخواب قشنگم

خونه ما دوره... پشت جنگلای سروه ، توی رویاست توی خواب پشت اقیانوس آبی ، پشت باغای گُلابی ، اونور باغای انگور پشت کندو های زنبور:)) خونه ماست...

و واقعا هم دوره خیلیم دوره...

همه‌چی داشت خوب پیش میرفت ولی نمیتونم قول بدم بعد دیدن مدل موهای جونمیون بتونم به زندگی کردن ادامه بدم کار خیلی سختیه ، چطور میشه نمرد ؟؟

یه طورایی همون کار همیشگی ، من قرار نیست زندگیو برای خودم سخت کنم که فلانی چی فکر میکنه؟ چه اهمیتی داره؟ اهمیت نمیدم به معنای واقعی کلمه خالی از هر اهمیتم و برام مضحک تر اینه که کسی به خودش اجازه بده فکر کنه نظرش میتونه باعث ناراحتیم بشه ، قشنگِ ، من نه تنها اهمیتی نمیدم بلکه ممکنه قهقهه هم بزنم چه برسه ناراحت شدن در هر صورت اهمیت ندادن اکثر مواقع جواب میده پس چیکار باید کرد؟ اوه معلومه قشنگم یه لبخند بزرگ زد و گفت ای بابا خودتو زیادی دست بالا گرفتیا چرا باید بخاطر نظرت ناراحت بشم قشنگِ

#پیام_جدید متن پیام:هدفت از ازدواج چیه؟ ممنون میشم جواب بدی! من این سوال رو از تموم ادمینایی که میشناختم پرسیدم ➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖ ⏱ساعت:۰۶:۴۳:۲۲ ب.ظ ⏰تاریخ:چهارشنبه ۱۴۰۰ بهمن ➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖ طراحی و کدنویسی :Mr.Reval 🆔 @harf_n

اول بگم که قصدشو حداقل تا زیر30سالگی ندارم دوم اینکه اگه کسی قصدش اینه ، قطعا باید بخاطر عشق و علاقه باشه کساییو که به دلیل تامین مالی ازدواج میکنن نمیتونم درک کنم ، چرا وقتی خودت میتونی مستقل باشی و خودتو از هر لحاظی تامین کنی وابسته یکی دیگه بشی؟ همیشه ادمای مستقل برام قابل تحسین تر بودن نسبت به افراد وابسته به دیگران حالا چه به خانواده چه به شریک زندگی شریک شدن زندگی با یه فرد دیگه ممکنه بخاطر تکامل یا علاقه باشه ولی اینکه هدفی غیر از این داشته باشی... میدونی... دل‌نشین به نظر نمیاد. پس بگذریم که قصدشو ندارم ، اگه داشتم بدون شک هدف و دلیلم علاقه بود البته در هر صورت این نظر منه ، هرکس نظرات ، عقاید ، تصمیمات و زندگی شخصی خودشو داره که به خودش مربوط میشه

هیچ وقت کتاب "عشق در روزگار وبا" رو شروع نکنید دلم نمیاد بزارمش کنار هر لحظه فرصت پیدا کنم دارم میخونمش و دیگه فقط کم مونده با خودم ببرمش بیرون و اره درست حدس زدید الانم دارم میخونمش

از این هم عجیب تر ، یک قدیس کافر :)))))) خیلی حرف توشه.

اومده میگه مگه نگفته بودی باشه؟ منی که نمیدونم چی بگم:

الانم قصدم همون تانگوعه دوباره ولی این دفعه از نوع سرمستی و حس خوبش اینطوری که یکی از بیرون به پنجره های اتاقم نگاه کنه یه سایه‌ی چرخون میبینه که مشغول لذت بردن از تانگو عه ، و اوه به نظر میاد اون سایه من باشم قشنگا

یکجورایی گم شدم اصلا نمیدونم به کدوم سمت باید برم اینجا، در خیابان شانز الیزه، با چمدونم ایستاده ام یکدفعه سر صحبت رو باز می کنی: به فرانسوی میگی : سلام، دنبال چی می گردید؟ میگم : متاسفم، نمی فهمم چی‌میگی اما تو به حرف زدن ادامه میدی :))) و این به نظرم خیلی جذاب میاد با یه قلم روی دستت عکس دو تا فنجان قهوه نقاشی می کنم به فرانسوی میگم : زبون من فرانسوی نیس اما لطفا به حرف زدن ادامه بده هرچیزی که تو میگی نظر زیبا میاد و زمان انگار متوقف میشه کاش می تونستم تو رو بفهمم