𓂃 ࣪˖ ִֶָ🕷️ ೀ⋆｡˚ من از اون آدمام که شاید خیلی چیزا رو به زبون نیارم، ولی همه‌چیز رو عمیق‌تر از چیزی که فکر می‌کنی حس می‌کنم. از اونایی که یه روز می‌تونن ساعت‌ها بخندن و روز بعد دلشون بخواد از همه‌چی فاصله بگیرن. من آدمِ نصفه‌نیمه نیستم؛ اگه چیزی رو بخوام، با تمام وجودم می‌خوامش و اگه از چیزی خسته بشم، دیگه هیچ‌چیزی مثل قبل نمی‌شه. یه دنیای عجیب توی سرم دارم که شاید هیچ‌کس نتونه کامل بفهمتش؛ دنیایی پر از فکرهای شلوغ، احساسات قشنگ، خاطرات عجیب و آدمایی که هرکدوم یه جوری توی ذهنم موندگار شدن. من یاد گرفتم همیشه قرار نیست همه منو بفهمن، قرار نیست برای همه توضیح بدم چرا یه چیزی ناراحتم کرده یا چرا یه‌دفعه ساکت شدم. بعضی چیزا فقط برای خودمن، برای همون گوشه‌ی کوچیک و امنی که توی وجودم ساختم و نمی‌ذارم هرکسی واردش بشه. 🖤🥀 𓆩♡𓆪

«بعضی روح‌ها شبیه ماه‌اند؛ حتی وقتی تمام دنیا در تاریکی فرو رفته، باز هم زیباییِ خودشان را حفظ می‌کنند. 🌙🖤»