خب حالا کاری به ایناش ندارم... میدونی میخواستم چی بگم؟

تا چند سال پیش تو طریق العلما شب که میشد روستایی ها نمی‌ذاشتن که زائر ها شب حرکت کنن میگفتن اینجا همه ی مسیر نخلستون هست و هنوز امنیت کامل برقرار نیست و خطر داره. معلوم نیست پشتِ این نخل ها نصفه شب چی بگذره ! ممکنه زوار رو خطری تهدید کنه. نمیشه تنها تو نخلستون برید . هر جور بود زوار رو شب نگه میداشتن برا استراحت

البته این که میگم مال سال ۹۶ و اینطوراست.. که تازه سامرا باز شده بود و هنوز خیلیا میترسیدن برن سامرا..

حالا بازم هیچ کاری به همه ی اینا که گفتم ندارم...

اینا که رو گفتم که اینو بگم...

من هیچوقت فکرشم نمی‌کردم تو این مسیر بین این همه نخل ... یه جاده ی که دور و اطرافت کااااملا نخلستونِ.. شب !!! تاریکی .. حرکت کنم به سمتِ کربلا بدون ذره ای ترس و هول و ولا .. :)

الان الحمدلله امنیت کامل برقراره ها ولی خب .. الان هم خیلیا نمیان تعداد کمی که عاشق این مسیر هستن از این مسیر میرن..

ولی خب وقتی فکرشومیکنی میبینی ترس داره! بین اینهمه نخل یه درصد فکر کن ! یکی پشتِ یکی از این نخل ها رگبار رو ببنده به زوارِ ابوعلی :)

ولی جالبیش میدونی چیه؟

اینکه اونجا هیچکی حتی فکرش هم به سمت چنین چیزی نمی‌رفت! همه غرق در فرات و غمِ پنهان شده ی درونش و اون مسیر ِ قشنگ بودن!

اونجا اصن ترس معنی ای نداشت!

من یهو به خودم اومدم دیدم وسط اینکه نخلم! چطور نمیترسم ؟؟! اگه این از معجزه و لطف و عشق و محبتِ به آقام نیست ، پس چیه ؟؟؟ اگه این کار ، کاره امام حسین نیست ، پس کار کیه ... اگه اینکه فقط تو این مسیر لذت ببری ، کار خودشون نیست، پس کار کیه ؟! :)