حتی تو روایت داریم یکی از نشانه های اینکه بفهمی مرگ بهت نزدیکه اینه که مرگِ انسان های اطرافیانت رو ببینی !!! میبینی یکی یکی دارن میرن... پس بدون یه روز تو هم میری !

اینجاست که امام علی میگن در عجبم از انسان هایی که مردن دیگران را می بینند ولی مردن را فراموش میکنن !

کلامِ آقا امیرالمومنین...

میدونی؟ یجوری زندگی میکنیم.. سرمست سر مست.. جوری که اصن انگار قرار نیست بمیریم ما !

واقعا همینیم!! اصن انگار ما حالا حالا ها هستیم!

آیا تا حالا به یاد حالت های قبر و پوسیدگی زیر خاک و کرم زدگی و رنج و درد بودی که وقتی زیرِ زمین دفن شدی...؟

این قسمت رو بخون.. : خاک، گوشتت را می خورد، و بینی‌ات ڪرم می گذارد، و چشم هایت می ترکد و به زیرِ تنت شُرّه میکند... !!!! و چهره تمیزت، و زیبایی و لطفت به هیزم کثیف تبدیل می شود، و صورتت در زیرِ زمین خاک‌آلود می گردد، و در گَرد و خاک مدفون می شود ...!

و در گرد و خاک مدفون میشود !! خاک گوشتت را میخورد !!

پس در آیینهٔ عقلت به زیبایی صورتت نگاه کن، و در زشتیِ چهره ت درنگی کن، و از این پیشامد که زیاد دیر هم نیست درس بگیر ...!!:) و یاد مرگ باش!

رفیق... یکم بیشتر واسه روحت وقت بذار... گاهی اوقات از اعماق وجود دلم واسه روحم می‌سوزه...!!! چیکار کردم براش؟!! همش به فکر کالبد این دنیاییم بودم که بعد از مرگ از بندش رها میشم و من میمونم و روحم!! باید یکم بیشتر به فکر روحمون باشیم... سخت نیست، فقط باید با نفسمون مقابله کنیم :) ‌‌‎‎

چقدر وقت میزاری برا روحت ... ؟

چندبار تا حالا نشستی وقت بزاری و فکر کنی به اون دنیات؟