_ بعضی‌وقتا یه حسی انقد عمیق و ازته‌دله، که آدم قشنگ حس می‌کنه نه، نمی‌شه! نمی‌شه درست با کلمه‌ها توصیفش کرد... کلمه‌ها همون کلمه‌هان، ولی کم میارن انگار. شبیه آدمی که زبونش بند اومده... ماها به شـما که فکر می‌کنیم، یادمون میاد که سایه‌ی مهربونی‌ت اون‌قدری رو سر همه‌مون بوده، همه‌ی ایران‌مون اون‌قدری صحن شـما بوده که از بچگی دلداده‌ت باشیم... ولی از یه جایی به بعد، یه چیزایی عوض شد؛ اصلا زیر و رو شد! قصه‌ش مفصله؛ هر کدوم‌مون یه قصه‌ای داریم خاصِ خودمون. ولی توی همه‌شون یه چیزایی مشترکه؛ مثلاً شروع‌شون اون وقـتـیه که بـی‌نـهـایـتـی شـدیـم. جوابِ سوالامون، آروم آروم حک شد تو ذهن‌مون و راه پیدا کرد به قلب‌مون... دل‌مون رفت واسه خدایی که حالا دیگه بزرگی و مهربونی و عدالتش، بی‌خط‌وخشِ ابهام، مث روز برامون روشن بود. اون‌وقت بود که یه بار دیگه، یه جور دیگه عاشق شـما شدیم؛ دیگه فقط دلی و همین‌جوری و به‌خاطر حس آشنای حرم و به‌یادِ آرزوهای برآورده‌شده‌مون نبود که دوسِت داشتیم، دیگه همه‌ی وجودمون به سمت شـما کشیده می‌شد، مخصوصاً عقل‌مون! دل، خب کارش عاشق‌شدنه... ولی کسی که با عقلش عاشق شه، دیگه محاله عاشقی از سرش بیفته و دلش سمت دیگه‌ای بره. شـما رو که آیینه‌ی تمام‌‌نمای خدایی، با تمام وجود وصل به خدایی، راه وصل‌شدنِ زمین به آسمونی، ماها یه جور دیگه دوس داریم؛ یه جوری که راحت نمی‌شه توصیفـش کرد... ماها هر جا خواستیم به کسی بگیم بی‌نهایتی بشه، اول و وسط و آخرِ حرف‌مون گفتیم کل ماجرا مال امام‌رضاست! گفتیم این یه دعوت از طرف امام‌رضاست! هر وقت ع***و فیلم حرم شـما رو جایی دیدیم، یه جور خاصی نگاه‌مون روش موند... از ته ته قلب‌مون، درحالی‌که از چشامون قطره‌قطره «دوسِت دارم دوستِ حضرت‌دوست» چکه می‌کرد، سلام‌مونو از دور و نزدیک راهیِ شـما کردیم... هر موقع که چشم‌مون به گنبد قشنگت روشن شد و یه گوشه‌ی صحنت نشستیم، حال‌وهوامون و دعامون و _ چی قشنگتر از دلنویس هاتون .. :))

بچه ها در این باره

حالا نرید خودتونُ با آب خفه کنید بعد هم بیدار نشید بیاید بگید منتظر گفت آب بخورید:/ من و یکی دو نفر دیگه امتحان کردیم برای همون اوایل، جواب داد.🤌 در حد تجربه و پیشنهاد گفتم بهتون

بعدا باید حسابی درباره اینکه چجوری با روش های درست و سالم و علمی و دینی از خواب بیدار بشیم حرف بزنیم و به هم دیگه کمک کنیم بتونیم بیدار شیم ... الان مجال نیست قرار شد سریع جمع کنیم حرفامونو زود بخوابیم.

خداییش سعی کنید دیرتر از ۱۲:۳۰ نخوابید :)

امشب من حرف خیلی داشتم خیلی دلم پر بود دلم خیلی خیلی امام رضایی بود خیلی قلبم به تنگ اومده بود کلی پست و پیام داشتم بزارم

نذاشتم که بریم بخوابیم نذاشتم که حرفم دو تا نشه..

یه رزقِ شبونه می‌فرستم گوش‌ کنید تا بعدش بریم به بغلِ خواب

اگه همه رهام کنن غمی ندارم همه ردم کنن امام رضا رو دارم ... (:!

آقا؛ تو باشی حال نوکرت که بد نمیشه ..‌!

ناشناس چند تا پیامِ دِبش دادید .. دلم میخواد بزارم و حرف بزنیم. ولی وقتش نیست ... باید بریم باشه برا بعد.🌱