عباس روی خاک فریاد زد: «یَا أَخَا أَدْرِکْ أَخَاکَ» «برادرم، برادرت را دریاب...» حسین "ع" خود را به بالین عباس رساند.. مانند پرنده‌ای که بال و پرش شکسته باشد، خود را به زمین انداخت.. وقتی چشمش به دستان بریده، چشم تیر خورده و سرِ متلاشی‌شده عباس افتاد، دست به کمر گرفت، بلند گریه کرد و فرمود: «الْآنَ انْکَسَرَ ظَهْرِی وَ قَلَّتْ حِیلَتِی وَ شَمِتَ بِی عَدُوِّی...» «عباس جان، اکنون کمرم شکست، چاره‌ام ناچار شد و دشمنم مرا شماتت کرد...»

عباس‌جان کمرم شکست...

روضه؟ علمدار،دستانِ بریده،‌چشمِ‌تیر‌خورده،سرِ‌متلاشی‌شده..💔

..

ببخشید آورارو(:🙂 التماس‌دعا.. با دلایِ پاکتون برایِ‌منِ‌عباس‌پرست خیلی دعا کنید روز تاسوعا🖤:) دمتون گرم.. شبتون بخیر🫂

حرف‌اخرمم‌بگم‌و‌برم:) خوش‌بحالِ‌اونایی‌که‌الان‌کربلا،تو‌حرمِ‌علمدارن:)

تقدیمی‌هاتون‌بمونه‌بعدِ‌عاشورا:).. بدقول‌شدم..‌ولی‌حرمتِ‌مولارو‌نگه‌داشتن،واجبه:)🖤🫂

‌

سلام(:🥲🖤

؛ امام منی عباس‌ع ..

حرف‌زدن‌باهاش:))))))))))) یه‌طورِعجیبی‌خوبه(: چه‌خوب‌که‌هست..🙂 چه‌خوب‌‌که‌هر‌چند‌ماه‌یک‌بار‌باهاش‌حرف‌میزنم:)