https://eitaa.com/Morhag133/3250 وای آره شبا...شبا خیلی عجیبن اصلا انگار مغز آدم، وارد یه بُعد دیگه از فکر کردن می‌شه=)) ولی مطمئنم همینکه یک دغدغه‌ای داری که بهش فکر کنی، خیلی خفنه! می‌دونم سخته، آره وای واقعاً سخته، ولی بازم خفنه. ـ می‌دونی ماهک.. شب یجوریه که آرومه، ساکته.. تا وقتی مغزت شروع‌ نکنه.. اون‌ موقع‌ست که دلت می‌خواد مغزتو یجایی زندانی کنی و بعد، الفرار(:

لازم به دغدغه‌ی خاصی هم نیست بنظرم.. نمی‌دونم شاید هم هست:) ولی به هر حال شب ادم شروع می‌کنه به تجزیه تحلیل ادما، اتفاقا، رفتارا.. گذشته، اینده..:)

تاریکی.. تنها برایِ شب نیست.. تاریکی زمانیه‌ که مغزت شروع می‌کنه.. همه‌چی سیاه میشه.. همه‌چی... خودت.. آدما.. زندگی!

مغزم یهو سوت می‌کشه و تن‌م بی حس میشه. دِ‌اخه-🤦🏻‍♀️

می‌دونید این موضوع دیلی و پیج داشتن انقدر باب و مد شد که دیدم کم کم خودم و بقیه حوصلهٔ تو پیوی حرف زدنمونو از دست دادیم ولی می‌تونیم ساعت‌ها تو یه کانال با همون فرد حرف بزنیم. What's wrong with us

حق‌حق‌حق.

و البته حرف‌هام رو بفهمه و دربارش حرف بزنیم.

حالم این روز ها مثلِ اهنگِ بی‌کلام.. بی‌ هیچ کلام‌‌و‌ حرفی، درسکوت.. امّا‌ پر‌ از‌ حرف، پر از غم.

نیازمندِ این‌م که آهنگِ بی‌کلام بشم. بی‌کلام باشم، ولی شنونده حرفام رو بشنوه، بفهمه.

اذان..:) نجاتم می‌ده.. همیشه:)