حافظ‌ کجایِ‌ کاری ، فالت‌ غلط‌ در‌ آمد . گفتی غمت سر آید ، این عمر بود سر آمد .

گفتی‌مگربه‌خواب‌ببینی‌رخِ‌مرا ؛ دیوانه‌ازخیالِ‌توخوابم‌نمی‌برد .

شعر‌هایی‌که‌به‌حرف‌آمده‌ومی‌شنوی زخم‌هایی‌‌است‌که‌یك‌عمرمداوانشده .

' تو شدی منبعِ هر شعر و کلام و نفسم ؛ این چه تکرار قشنگیست که تکراری نیست

بروید ای حریفان، بکشید یار ما را به من آورید آخر، صنم گریز پا را به ترانه های شیرین، به بهانه های زرین بکشید سوی خانه، مه خوب خوش لقا را اگر او به وعده گوید که دمی دگر بیایم همه وعده مکر باشد، بفریبد او شما را

مِی‌ومیخانه‌کجا ؟ حال‌ِنگاهِ‌توکجا ؟ که‌نداردبشری‌حالتِ‌چشمانِ‌تورا .

داده‌ام‌دل‌به‌دلت‌تاکه‌دلت‌راببرم ، خورده‌ام‌خون‌ِجگرتاکه‌غمت‌رابخرم .

در دل چو کنی منزل، هم جان ببری هم دل... -عراقی

نقشِ او در چشمِ ما ، هرروز خوش‌تر میشود... -سعدی

شانه‌ات را دیر آوردی ســرم را بــــاد برد خشت خشت و آجر آجر پیکرم را باد برد آه ای گنجشک‌های مضطرب شرمنده ام لانه‌تان بر شاخه هــــای لاغرم را باد برد من بلوطی پیــر بـودم پای یک کـــوه بلند نیمم آتش سوخت ، نیم دیگرم را باد برد از غزل‌هایم فقط خاکستری مانده بـه جا بیت های روشن و شعله‌ورم را باد برد با همین نیمه همین معمولی ساده بساز دیــــر کردی نیمـه‌ی عاشق ترم را باد برد بال کوبیدم قفس را بشکنم عمرم گذشت وا نشد بدتر از آن بـــال و پـرم را بـــاد بـرد

عشق بعضی وقت‌ها از درد دوری بهتر است بی‌قرارم کرده و گفته صبوری بهتر است توی قرآن خوانده‌ام، یعقوب یادم داده است: دلبرت وقتی کنارت نیست کوری بهتر است نامه‌هایم چشم‌هایت را اذیت می‌کند درد دل کردن برای تو حضوری بهتر است چای دم کن، خسته‌ام از تلخی نسکافه‌ها چای با عطر هل و گل‌های قوری بهتر است من سرم بر شانه‌ات؟ یا تو سرت بر شانه‌ام؟ فکر کن خانم اگر باشم چه جوری بهتر است؟

هدف از خلقت این عضو فقط دیدن بود ظاهرا چشمِ شما میلِ به کشتن دارد