تا شدم محو جمال او؛ اثر از من نماند . .

ای دلبری از دلهره حضرت آدم پلکی بزن و دلهره ام باش دمادم پلکی بزن از پلک تو الهام بگیرم تا کاسه تنبور و سه تاری بتراشم هر ماه ته چاه نشد حضرت یوسف هر باکره ای هم نشود حضرت مریم گاهی غزلم گم شدن رخش بهانست تهمینه شود همدم تنهایی رستم تهنینه شود بستر لالایی سهراب تهمینه شود یک غم تاریخی مبهم تهمینه من ترس این است نباشد باب دلت این رستم بی رخش پر از غم این رستم معمولی که غریب است حتی وسط ایل خودش در وطنش بم ناچاری ازین فاصله هایی که زیادند دلگیرم ازین مردن تدریجی کم کم هرجا بروم شهر پر از چاه و شغاد است بگزار بمانم که فدای تو بگردم من نارون ساعقه خورده تو گل سرخ تو سبز بمان ،من به درک من به جهنم -حامدعسکری

دیشب تورا ز مستی تشبیه به ماه کردم تو خوب تر زِ ماهی ، من اشتباه کردم..

مدتی هست که درگیر سوالی شده‌ام ، تو چه داری که من اینگونه هوایی شده‌ام ؟

می‌رود عمر؛ چه در بند جهانید شما...

روشن شده هر روز و شبم از تو و از تو هر روزِ مرا شمسی و هر شب قمری تو..

تو را باید میان صفحه‌ای از حرز پنهان کرد ، که زخم چشم‌ ِمردم می‌شود دری چنین‌ نایاب .

تنشه ی یک لحظه دیدار تو ام...حال مرا روزه داری لحظه ی افطار می فهمد فقط

یک‌نفر از جنس ِاحساس ِتو می‌خواهد دلم ، یک‌نفر مثل ِخودت ، اصلا تو می‌خواهد دلم ..

یوسف فروختن به زر ناب خم خطاست نفرین اگر تورا به تمام جهان دهم

خاکم به باد رفت و زِ یادم نمی‌روی عشق آن خیال نیست که از دل بُرون شود - حزین لاهیجی