خبرت هست که ما را شده‌ای خواب و خیال؟!!

یک عمر نشستن به تماشای تو سحل است! تا صبح قیامت دل من کاش زمان داشت...

ای دلبریت دلــهره ی حضرت آدم پلکی بزن و دلهره ام باش دمادم پلکـــی بزن از پلک تو الهـــــام بگیرم تا کاسه ی تنبور و سه تاری بتراشم هر مــــاه ته چا نشد حضرت یوسف هر باکره ای هم نشود حضرت مریم گاهی غزلم!گم شدن رخش بهانست تهمیــنه شـود همدم تنهایــــی رستم تهمینه شود بستر لالایی سهراب تهمینه شود یک غم تاریخی مبهم تهمینه ی من ترس من این است نباشد باب دلت این رستم بـــی رخش پر از غم این رستم معمولیه ساده که غریب است حتــــی وســــط ایل خودش در وطنش بم ناچاری ازین فاصله هایی که زیادند دلگیرم ازین مردن تدریجی کـم کم هرجا بروم شهر پر از چاه وشغاد است بگذار بمانـــــم کـــــــه فدای تـــو بگردم من نارون صاعقـــه خورده تو گل سرخ تو سبز بمان من به درک من به جهنم -حامدعسکری

دل به دریا زدم از عشق برایش خواندم ، گفت عاشق شده ام حرف تورا می‌فهمم .

دوستت دارم ولی میترسم از رسوا شدند . هر چه از زیبایی ات گفتند ؛ حاشا میکنم .

تهمینه‌ی‌ من ترس من این است نباشد باب دلت این رستم بی رخش پر از غم.

رسیدم تا حرم گویی کسی میگفت در گوشم ؛ بیا ای خسته از دنیا که من بازست آغوشم : ))

دمشون گرممم ماشالا به پدافندامون😎😎

در خیالات خودم در زیر بارانی که نیست می‌رسم با تو به خانه در خیابانی که نیست می‌نشینی روبرویم خستگی در می‌کنی چای می‌ریزم برایت توی فنجانی که نیست باز می‌خندی و می‌پرسی که حالت بهتر است باز می‌خندم که خیلی گرچه می‌دانی که نیست شعر می‌خوانم برایت واژه ها گل میکنند یاس و مریم می‌گذارم توی گلدانی که نیست چشم می‌دوزم به چشمت می‌شود آیا کمی دست‌هایم را بگیری بین دستان که نیست وقت رفتن می‌شود با بغض می‌گویم نرو پشت پایت اشک می‌ریزم در ایوانی که نیست می‌روی و خانه لبریز از نبودت می‌شود باز تنها می‌شوم با یاد مهمانی که نیست

: )) ♥️ .

مثل یک طفل زمین خورده دویدم سویت؛ آمدم گریه کنم، حوصله‌ام را داری؟

من همانم که به آغوش تو آورد پناه بغلم کن که کسی جز تو نفهمید مرا : )