دل به دریا زدم از عشق برایش خواندم ، گفت عاشق شده ام حرف تورا می‌فهمم .

دوستت دارم ولی میترسم از رسوا شدند . هر چه از زیبایی ات گفتند ؛ حاشا میکنم .

تهمینه‌ی‌ من ترس من این است نباشد باب دلت این رستم بی رخش پر از غم.

رسیدم تا حرم گویی کسی میگفت در گوشم ؛ بیا ای خسته از دنیا که من بازست آغوشم : ))

دمشون گرممم ماشالا به پدافندامون😎😎

در خیالات خودم در زیر بارانی که نیست می‌رسم با تو به خانه در خیابانی که نیست می‌نشینی روبرویم خستگی در می‌کنی چای می‌ریزم برایت توی فنجانی که نیست باز می‌خندی و می‌پرسی که حالت بهتر است باز می‌خندم که خیلی گرچه می‌دانی که نیست شعر می‌خوانم برایت واژه ها گل میکنند یاس و مریم می‌گذارم توی گلدانی که نیست چشم می‌دوزم به چشمت می‌شود آیا کمی دست‌هایم را بگیری بین دستان که نیست وقت رفتن می‌شود با بغض می‌گویم نرو پشت پایت اشک می‌ریزم در ایوانی که نیست می‌روی و خانه لبریز از نبودت می‌شود باز تنها می‌شوم با یاد مهمانی که نیست

: )) ♥️ .

مثل یک طفل زمین خورده دویدم سویت؛ آمدم گریه کنم، حوصله‌ام را داری؟

من همانم که به آغوش تو آورد پناه بغلم کن که کسی جز تو نفهمید مرا : )

بطلب‌؛عیب‌ندارد‌همه‌راا‌لامن من‌به‌جا‌ماندن‌ازاین‌قافله‌عادت‌دارم

حرمی‌ باشد و من‌ باشم‌ و اشکی کافیست سرمان گرم حسین است؛ همین مارا بس

_