هر زمانی که دعای عهدفرهمند رو گوش میدم
پرت میشم به سال ۱۳۸۹خونه مامانجونم صبح جمعه صدای استادفرهمند دعای ندبه که ازشبکه یک پخش میشدوما بلند میشدیم و چشم میدوختیم به تلویزیون سیاهی که با یک میزچوبی که به قولی دکوری بود
شاید پرت میشم به سالهای ۸۸تا۹۳ صبحگاه هایی که یکمی زودتر از بقیه بچها میرسیدم درست اون موقعی که داشتم با حس پیروزی برای خودم ودوستم جلوی صف، جا میگرفتم خصوصازمان هایی که زمستون بود واز سرمای هوا به سالن مدرسه پناه میبردیم.
شاید هم پرت میشم به سال۱۴٠٠ سالی که بابسیج دانشگاه آشناشدم همون آشنایی با دوره هادقیق اونجایی که دیدم یکی از بچها زودتر از همه بلند شده و این صوت رو گذاشته ومسئول فرهنگی دوره شده اونجا بودکه باخودم گفتم مگه میشه تواتوبوس به غیردیدن فیلم اخراجی ها اونم از قاب تلویزیون کوچک چیز دیگری هم پخش کرد همونجا بودفهمیدم اگه دستگاه اکو بیاری حتما میشه، چرا که نه!
شاید هم پرت میشم به سال۱۴٠۳صدای بلندگوی قرارگاه زمانی که این صوت پخش میشدیعنی بایدآماده شی وکوله ات رو برداری بزنی تودل مناطق البته همیشه این صوت ورفتن به سمت صبحانه باهم مچ میشد
اصلاشاید پرت میشم به سال ۱۴٠۴توی مسیر کربلا پیاده روی صبح زودواون آقایی که باجنون تمام این صوت روگذاشته بودو به مسیرش ادامه میداد
شایدم هم پرت میشم به کمی اونورتر دوباره کربلاوهوای سردعراق زمانی که تواتوبوس عراقی هابرای خودمون سلطنت داشتیم وبه جای یک بار۴بار این صوت رو گوش دادیم و شد لالایی خوابمون بین مسیر!
شاید براتون سوال باشه من چجوری پرت میشم تو این سالها، لازم به ذکره بگم با موشک سبز ساخت مصورالخضرنقطه زن...!
#مصورالخضر
