کاش یجوری بشه غیرمستقیم به بعضیا گفت که بابا بخدا اونقدام گنگ و فاز بالا نیسی که خودتو میگیری ؛ اونم واسه کی؟ ما بیا پایین گردنمون گرف .

[ دوستان عزیزم بیاید یه چی در گوشی بگم ] که شما توی موجودی حسابتون ، هیکلی که تو باشگاه ساختید ، پست و استوریای اینستاگرامتون ، مدل گوشی و ماشین زیر پاتون ، نمره و معدل و آرایش و عمل خلاصه نمی‌شید عزیزان . اینا خوبه‌ها ولی همه‌ش مال ۲ دقیقه‌ست . اون چیزی که یاد بقیه می‌مونه سطح شعور و مدل حرف زدنتونه ، محبت و درک و فهمتونه ، نظافتتونه ، هدفاتونه و طرز برخوردتون با دیگران و حرکت مثبتیه که انجام دادید .

همینجوری که منو تو نشستیم توی خونمون و ته عذابمون اینه وای امتحان دارم وای فلان ، توی فلسطین نشستن توی خونشون در حالی که نمیدونن امشبو زنده رد میکنن یا قراره خونشون آوار شه روشون .

گریه داری ؟ فاطمیه نزدیکه .

از وقتی همه جا رو از "روضه افسانست" پُر کردید ؛ تاریخ مهر تجدید خورده !

- حال ما خوبه . خوب ؛ شبیه تموم بغض‌هایی که موقع واکسن زدن به بازوی نحیفِ بچگی‌هامون قورت دادیم و سری که چرخوندیم و مُشتی که محکم گرفتیم و چشمی که بستیم که مثلا یعنی ؛ نمی‌ترسیم ! شبیه زخم عمیقِ زانومون که زیر شلوار خونیمون پنهون کردیم و لنگ لنگان و با تموم درد ، لبخند گشادی زدیم و دنبال گوشه‌ی خلوتی برایِ ؛ جیغ کشیدن گشتیم . ما خوبیم ، همین که بد نیستیم ، خوبیم . همین که می‌خندیم ، راه میریم و ادامه می‌دیم ؛ یعنی خوبیم . [ و در نهایت از اون نوعش که فقط به حرفه ]

پشتِ جمله‌ی "مهم نیست عادت کردم" قدِ یه عُمر زور زدن واسه درست شدنِ شرایط و نتیجه نگرفتن ، درد خوابیده .

یه چیزی بگم ؟ نمیدونم درکش میکنید یا نه ولی ‏بحث کردن با خانواده هیچوقت برام عادی نمیشه ، هربار بعدش عصبانی ، بی انرژی و شکسته میشم .

فقط روضه(:

هی یه کلی چیز اینجا تایپ میکنمُ تهش با جمله اینکه خب الان اینارو بگی که چی؟ میزنم همشو پاک میکنم و باز پشیمون میشم .

دعا میکنید یه اتفاقی نیافتاده باشهُ ؛ خوب پیش بره؟(: