چه زندگی آرومی داشتیم وقتی بی نت بودیم .

باران می آید؛ باران، پیراهن سفیدم را چنان به تن تو نشانده که تعریف جغرافیای جهان برایم تن توست. باران ببار، تن یار مرا میبرد به هوای رشت.. باران ببار، شجریان حافظ بخوان؛ موهای یار مرا میپیچد به عطر بهار نارنج های حافظیه‌ی شیراز..! ابر تبخیر اشک های من بر لب های یار ببار، میخواهم تلخ ببوسمش. @mrr_ghazi

ما به دوست‌ داشتن همدیگر ادامه می‌دهیم. مگر نه؟