زندگی همینقدر عجیبه که پارسال یه آدمایی تو زندگیت بودن که فکر میکردی ابدین و الان نه برات مهمن نه خبری ازشون داری.

بعضی‌چیزاخراب‌نشدن‌که‌بخوای‌درستشون کنی. تموم‌شدن،تموم.

ازآدم‌بودن‌فقط‌اسمشو‌داری...! _حامیم

در انتظار تو نیستم؛ در انتظارِ منم، که با تو رفت…

نمی‌دانم آیا مادرش هم او را به‌اندازه‌ی من دوست داشت؟ آیا کسی می‌توانست بفهمد که دوست داشتن او چه لذّتی دارد؟ چه‌قدر آدم را به ابدیت نزدیک می‌کند؟ آدم را پُر می‌کند، آن‌قدر که نخواهد به چیز دیگری فکر کند، دلش برای هیچ‌کس دیگری نلرزد، و هرگز دچار تردید نشود؟

اعتماد 🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣

تلاش کردم اندوهم را دوست بدارم؛ شاید که برود… به رسم تمام چیزهایی که دوستشان داشتم و رفتند.

منم خیلی دل‍م م‍‌‍ی‍خ‍اس‍ت ی‍ه غم‍‌‍گ‍ی‍ن آروم ب‍اش‍م ول‍ی م‍‌‍ت‍اس‍ف‍انه ی‍ه بیش فعال ش‍ادم

حالم از جمع شدن خانواده ی مادریم بهم میخوره

فقط بستنی خوردن باعث میشه یکم از غمم کم شه.

آدم نهایتا یک بار میتونه کسی رو که اذیتش کرده از ته دل ببخشه، از اون به بعد به تعداد دفعاتی که مجبور باشه ببخشتش همونقدر محبتش به اون آدم کم میشه چون بخشیدن به معنی فراموش کردن نیست.

همین دیشب بود عکساتو دیدم یهو بغضم گرفت 🚶🏻‍♀️