متاسفانه همه فكر می كنن اگه خبری ازمون نيست حتما دورمون شلوغه يا داريم خوش می گذرونيم،نمی دونن شايد داريم بدترين روزامونو تو تنهایی می گذرونیم :)
ولی یه روزی می‌فهمی؛ دنیا باهات لج نکرده بود فقط داشت بهت یاد میداد، چطور رها و بی نیاز بشی.
آدم‌ها تا حد مُردن از خود خسته‌ات می‌کنند؛
ترکت نمی کنند، اما مجبورت می‌کنند ترکشان
کنی، آنگاه تو می‌شوی بنده‌ی سر تا پا خطاکار.
ميگن ترک ها يه كلمه ای ميگن به اسم «پارچالانديم»
يعنی هزار تكه شدم!
رفتن بی خداحافظی چقدر شبيه اين كلمه ست...!