- حال همه ما خوب است
اما تو باور نکن ؛
میدانی هر قلبی دردی دارد
فقط نحوه ی ابراز آن متفاوت است.
برخی آن را در چشمانشان
پنهان میکنند و برخی در لبخندشان !
+ خسرو شکیبایی
هدایت شده از معشوقهی آفتابگردون؛
و قسم به صدای آژیر،
قسم به خواب راحتی که از چشم مردمان وطنم رفته،
قسم به جنازه ی کودکان و زنان و مردان بی گناه،
قسم به تکتک نفس های مضطرب و قلب های لرزان،
قسم به صدای موشک، پدافند، پهباد،
قسم به قوم های مقتدر کورد، لر، ترک، بلوچ، فارس، عرب،
قسم به خاک ایران؛
ما اگر امروز گریه کنیم، فردا تا پای جان خواهیم جنگید،
ما ایرانی هستیم، نه از جنس ترس. از جنس نور. از جنس امید. از جنس قدرت.
ما اگر امشب نگران باشیم، فردا با غرور میگوییم، ایران زندهست، چون ما زنده هستیم. ما زنده و شکست ناپذیریم چون پشت همیم.
ما اجازه نخواهیم داد وجبی از این خاک اشغال شود.
ما تا پای جان از ایرانمان، جانمان ، دفاع خواهیم کرد.
هدایت شده از معشوقهی آفتابگردون؛
ایراٰن خاتون؟!
زیبای محزونِ ستمدیده
خاکت بلاکش و غمخیز است عزیزدلم.
نه میتونم درس بخونم ، نه میتونم بدم تو خاتبون کنار بقیه وایسم و شعار بدم.
نه میتونم چشم به خونهای ریخته شده دی ماه ببندم نه میتونم خونه های جوونای انتظامی رو نادیده بگیرم.
فقط نشستم خونه غصه میخورم و با حرص پوست لبامو میکنم، آنقدر حرفامو قورت دادم انگار همهی ابرای غصه دار دنیا تو گلوم جمع شدن و من هیچ کاری نمی تونم بکنم
خدایِ عزیز، قربونت برم، لطفا خودت با دقت نگاه کن، من اون دنیا دوباره حال توضیح دادن و مرور کردن این زندگیو ندارم.
جایی دور تر از خودم ایستادهام، به تماشای کسی که جای من زندگی میکند، چه بی رحمانه تنهاست و چه ناچار قوی...
_بخشی از این روزای سخت اینجا بمونه به یادگار.، تا خزونِ جونم به پایان برسه و خرامان به آغوشِ سبز روزای خوب برم...