چه حس عجیبیه که دقیقه های آخر این سنمو دارم میگذرونم. دیگه هیچوقت تکرار نمیشه. دیگه هیچوقت برنمیگردم به وقتی که این سنی بودم. راستش دل کندن ازش سخته اما عقربه های ساعت واسه من وایسنتادن. روزای تقویم هم همینطور. خیلی دارم بزرگ میشم و این خوب نیست. من فاطمه ی کوچیکی هامو میخوام. اصلا با ویدئو چک توضیح بدید این چند سال اخیر نوجوونیم چجوری گذشته. دلم خیلی برای خاطراتم تنگ میشه.