نه بابا چرا از دستت ناراحت شم؟ من که قلب ندارم، روح ندارم، احساس ندارم، دیوونه‌ای؟ این چه حرفیه؛

یکی از باگ های انسان، انتظاره . آدم میدونه هیچوقت اتفاق نمیوفته ها ، هیچوقت تغییر نمیکنه ها ولی هی منتظر میمونه، هی مثل احمق‌ها منتظر میمونه، هی مثل دیوونه‌ها منتظر میمونه، هی هی هی منتظر میمونه .

‌همه چيز التيام خواهد يافت ؛ بدن ات بهبود مي يابد، قلبت شفا مي گيرد، زخم ها خوب‌می‌شوند ، ذهن ترميم می شود و روح‌برميگردد شادمانی باز خواهد گشت و دوران بد هميشگی نیست .

جواب بعضی حرفا فقط ی نفس عمیقه.

‌تقصیر خودمونه خیلی جدی گرفتیم، حرف‌ها رو، آدم‌ها رو، حتی دنیا رو.

خیلی وقتا دوست دارم با مردم جوری رفتار کنم که با من رفتار کردن، اما قلبم اینجوری ساخته نشده.

بعضی آدم‌ها وارد زندگیت میشن تا نشون بدن چی رو نباید بخوای.

بی‌شک هر آنچه متقابل باشد، تا ابد ادامه می یابد، عشق، احترام، درک.

همیشه دنیا اونجوری نیست که تو فکر میکنی.