آن روز، قلمویش فلج شده بود. گویی دستانش می‌لرزید و چشمانش تنها اشک می‌بارید. تنها چیزی که بر بوم نقش بسته بود، قطره‌هایی بود سرشار از احساس. آن بوم، خالی به نظر می‌رسید، اما لبریز از احساساتی بود که نه می‌شد دید، و نه می‌شد به تمامی تصورشان کرد. -Elena

مریوِین، خیلی دوستش داریا.