❄️ افسانه‌ی دخترانِ رشته‌های نقره (موهای صاف) می‌گویند در نخستین زمستان جهان، وقتی برف برای اولین‌بار روی زمین نشست، ماه از تماشای سفیدیِ آن چنان شگفت‌زده شد که رشته‌هایی از نور خود را میان دانه‌های برف بافت. اما وقتی بهار رسید، برف‌ها آب شدند و آن رشته‌های نقره‌ای را با خود به زمین بردند؛ و نخستین دختر با موهایی صاف و نرم، همچون رشته‌های ابریشم متولد شد. از آن پس، هر چند نسل یک‌بار، دختری به دنیا می‌آمد که موهایش صاف بود. مردم باور داشتند این دختران حامل آرامش زمستان و نور ماه هستند. می‌گفتند موهایشان برخلاف موهای موج‌دار و فر، راز خود را در پیچ‌وتاب پنهان نمی‌کنند؛ هر تار، مستقیم راه خودش را می‌رود. برای همین پیرزن‌ها می‌گفتند: > «دخترِ موی‌صاف، رازهایش را در گره‌ها پنهان نمی‌کند؛ اگر روزی سکوت کند، باید خوب گوش کنی، چون حتی سکوتش راهی مستقیم به قلبش دارد.» و باور داشتند اگر دخترِ موی‌صاف شب هنگام کنار پنجره بنشیند، نور ماه روی موهایش سر بخورد و تا صبح بیدار بماند. افسانه می‌گوید به همین دلیل است که بعضی موهای صاف، زیر نور ماه آن‌قدر می‌درخشند که آدم خیال می‌کند تکه‌ای از شب روی شانه‌های یک دختر جا مانده است. 🌙❄️

دلم میخواد دوباره اون دختر کوچولویی بشم که با ذوق هر روز میرفت کاتونای جدیدش رو میدید

همه ی رنگا خیلی قشنگن اما من به رنگای تیره بیشتر جذب میشم

پلوتو ، یادت رفته چجوری تو لحظه زندگی کنی.