وقتی یک دختر بچه بودم فکر میکردم، اینکه میتونم خیال پردازی کنم یک قدرت جادوئیه. فکر میکردم قدرت جادویی من تو این دنیا این هست. میتونستم ادما ی مختلف رو با شخصیت های مختلف ببینم در مکان های مختلف زندگی کنم و با موجودات جالبی که ساختم حرف بزنم

ولی این اشتباه نبود واقعا قدرت جادویی بود

اما کاش گاهی اوقات به دروغ بقیه پی نمیبردم. دلم میخواست همون برداشت خوبی که ازشون داشتم باقی بمونه. هرچند نمیشد بازم حقیقت روزی آشکار میشد

خطاب به اونایی که همیشه میگن "وانمود نکن... " (مثال) "وانمود نکن دانایی" "وانمود نکن خوشگلی" "وانمود نکن همه چیز تمومی" "وانمود نکن با تجربه ای" "وانمود نکن.. " راستش من هیچ وقت وانمود به هیچ چیز نکردم شما خودتون به این نتیجه رسیدین و دارین انکارش میکنید چون قبول کردنش سخته و این مشکل من نیست

امشب از اون شباییه که از خیلیا ناراحت بودم و هیچی نگفتم و الان شاهد انفجار احساساتم هستم

اسکورپیو، تو پیش بینی کرده بودی.