شب‌هایی را زندگی می‌کنیم که هر روز در تشییع شهیدی، شهیدی دیگر روی دست‌هاست و شهیدی دیگر هست که زیر تابوت شهیدان را گرفته‌ است. کسانی که روزی با آن‌ها زانو به زانو بر سر سفره نشسته‌ بودی، شانه به شانه در صفوف، نماز اقامه می‌کردی و گردن به گردن، هم‌دیگر را در آغوش گرفته بودی. روزهایی که هیچ‌وقت فکرش را نمی‌کردی دوستانت این‌گونه از تو سبقت بگیرند و جام خوش‌نامی را بالای سر ببرند. پیش خود می‌گویی، چه بی‌بهره بودم در این سال‌ها. "رادیات"

آدم فکر می‌کنه تا ابد یه سری آدما براش می‌مونن ولی خب ذات دنیا همینه! آدما میرن ... مامان بزرگ منم رفت ...

ممنون میشم براش فاتحه بخونید 🖤

بنویسید که یادتون باشه، تقریبا هر شب مسکونی زدن و هزاران خانواده رو عزادار کردن... بعدا نگید که اسرائیل نقطه زنی می‌کنه!

دارم چیزایی رو تجربه می‌کنم که فکر می‌کردم خیلی باهاش فاصله دارم

مثلا امروز دکترم معرفی ‌نامه بیمارستان رو بهم داد

این یعنی همین روزا یه جوجه میاد

دوران پر حادثه ای رو گذروندم ... دورانی که باید لا پر قو می‌بودم و استراحت می‌کردم :) از همون اول که شروع شد تا دی ماه و حوادثش تا شهادت رهبری و جنگ و فوت مامان بزرگ :)💔 و ... امیدوارم با اومدنت زندگیم رنگی تر بشه✨️

به مادرانی فکر میکنم که هیچ صلحی کودکانشان را زنده نمیکند.

به همسرانی فکر می‌کنم که هیچ صلحی همسرشان را زنده نمی‌کند ...

در نهایت هر بار دوباره نگاهم می‌افته به عکست، میگم "عه یعنی واقعا رفتی؟ دیگه نمی‌بینمت؟ دیگه قرار نیست کسی شعرای گیلکی برامون بخونه؟"