مرا دوست داشت؛ مثل کسی که می‌توانست تیغش را با "بریدگی" کُند کند؛ نه بیشتر..

توی فیلمی می‌گفت: "عشق درمورد این نیست که شرایط قراره آسون باشه! اما قطعا به این معنیه که یه نفر ارزششو داره که براش تلاش کنی، بجنگی، صبوری کنی و گاهی از خودت براش بگذری! عشق به این منظوره"

خسته تر از آنم که بگویم به چه علت

من؟ دختری که همیشه میخنده به هر اتفاق مزخرفی

من؟ دختری زود رنج اما به ظاهر فراموش کار تاکید میکنم به ظاهر

وقتی اکانتتو پین کردم یعنی برام مهمی و دوستیم باهات یه لول بالاتر رفته

همه باید حداقل یک‌بار این نوشته‌ی پریسا زابلی پور رو بخونن؛ ما آدم‌ها خوب بلدیم بعد از شنیدن داستان زندگی دیگران در دلمان بگوییم: اگر من بودم هرگز این کار را نمی‌کردم اما بی برو برگرد روزی خواهد رسید که آن «هرگز با اطمینان» ما را وسط همان داستان پرت می‌کند و مشغول همان عمل نکوهش شده... کاش می‌دانستیم قصه‌های زندگی تکراری‌اند، فقط جای شخصیت‌ها عوض می‌شوند...

ببین این منم خب؟ این خودِ منم خودِ خودِ خود واقعیم

دلم در دست او گیر است، ‏خودم از دست او دلگیر عَجب دنیای بیرحمی، ‏دلم گیر است و دلگیرم #شعر

_

در وجودِ خودمان است دوایِ خودمان. #بیو_ممبرا

نه نویسنده بودونه شاعر،آدم تنهایی بود ک در دلگیری با نوشتن فریاد میزد #بیو_ممبرا