به کسی که برایت نمینویسد، مزاحم روزهایت نمیشود، دربارهات نمیخواند، مهمترین تاریخهای تو را حفظ نمیکند و زندگیات را پر از کارهای شگفت انگیز نمیکند، وابسته نشو:)!
از یک جایی به بعد میفهمی که "پذیرش" مهمترین چیزه . پذیرش غمها ، پذیرش از دست دادنها ، پذیرش تنهایی ، پذیرش واقعیتهایی که نمیشه تغییرشون داد و در نهایت ، پذیرش همون چیزيه که هستی .