روح من| 𝑚𝑦 𝑠𝑜𝑢𝑙
_
بارانکهمیباردهمهچیزراتازهمیکند!
حتیدلتنگیهایمنبرایشما . .
این همه لطف ِ خواجه از بندگی مَجاز ماست . .
گر به حقیقت برسد خواجه به ما چه ها کند ؟
.
از خلوتیِ راه سعادت نترسید!
زيرا اكثريّت مردم ،
بر گِرد سفرهاى جمع شدند[و میشوند] كه
سيرىِ آن كوتاه و گرسنگى آن طولانى است.
📚 نهج البلاغه؛ خطبه ۲۰۱
.