«همه می‌ترسند از سقوط، اما هیچ‌کس نمی‌گوید که در میانه‌ی سقوط، آزادیِ عجیبی هست. آزادی از ترس، آزادی از وزنِ کلمات، و آزادی از چشم‌ها. هبوط، یعنی بازگشت به ریشه‌ها.» 🌪️

ما‌پشت‌هزاران‌لبخند‌خود‌مرده‌ایم:)🌱🖤 ️

زندگی زیادی برای ادامه دادن خسته کنندست.

یه‌موقع‌هایی‌هست‌که‌حال‌هیچی‌نی🖤(:

دلی ویران، سری حیران غمی پنهان، تنی بی‌جان:)🖤

⭑ تلخی روزگار از اونجایی شروع می‌شه که همه چیزو می‌شه خاست ولی نمیشه داشت ִֶ

زِندِگی‌قَشنگِه‌ولی؛قِسمت‌ِقَشنگِش‌گِرونه)🖤

«خواب برای من دیگه استراحت نیست، یه نوع فرارِ موقته. فرار از اون حقیقتِ تلخی که وقتی چشمام رو باز می‌کنم، دوباره همون آدمِ خسته، همون اتاقِ ساکت و همون احساسِ پوچیِ همیشگی رو منتظرم. انگار زندگی فقط یه وقفه است بین دو تا خواب، که توی اون باید نقش بازی کنیم.» 🛌

«خیلی وقت پیش، یه آدم بودم که رویا داشت. یه آدم که فکر می‌کرد دنیا می‌تونه مهربون باشه. اما حالا، فقط یه آدمم که سعی می‌کنه از روزهای سنگین عبور کنه بدون اینکه زیرِ بارِشون له بشه. رویاهام دیگه رنگ ندارن؛ فقط یه سری خاطره‌ی خاکستری هستن که هر بار بهشون فکر می‌کنم، بیشتر از قبل احساس می‌کنم از هم دور شدم.» 🍂🌑

یه وقتایی دلتنگی میاد سراغ آدم، بی‌هشدار، بی‌هیچ دلیل، فقط یه جوری ته دلت میلرزه، یه بغض می‌نشینه زیر گلوت و نمی‌دونی باهاش چی‌کار کنی، نه می‌تونی بگی، نه می‌تونی نگهش داری، انگار یه صدایی از درونت مدام تکرار میکنه، کاش بود،‌ دلت میره دنبال خاطرات، دنبال حرف‌هایی که نیمه‌کاره موندن، لبخندایی که دیگه تکرار نمیشن، می‌فهمی دلتنگی یعنی نبودن یه نفر، اما بیشتر از اون یعنی کم شدن یه گوشه از خودت که فقط اون بلد بود پرش کنه🖤🫠 https://eitaa.com/n_time_off

تنفر شد مقصد هر اعتمادی.

درود اهالی؛ چالش داریم؛ اگه قرار بود آخرین جمله ای که تو زندگی می نویسید، برای همیشه از شما به یادگار بمونه، اون جمله چی بو؟ 🧏🏻‍♀ آخر چالش جمله خودمم می نویسم. me: @pv_yosi we:https://eitaa.com/joinchat/1448216177C6cf55735d9