راجع‌به یه‌ سری چیزا، فقط باید به سقف خیره شد.

نمی‌دونم چه غمی عجیبی تو صدای استاد اسحاقیه .. هر بار که آهنگ «اخ جانان نازنین از عش..ق مردم» رو گوش میدم ، بیشتر از بار قبلی اشکم در میاد:)))

تماشای پروسه غریبه شدن آدم ها هم جالبه.

دیگه هیچی نمیتونه منو ناراحت کنه ، چون تقریبا همه ی اتفاقا افتاده.

شنیده شدن صدای انفجار در مغز من.

انگار همه ی پروانه های تو دلم بال هاشون شکسته:)

نمیدونم چجوری حوصله دارید تو زندگی بقیه دخالت کنید. من تو زندگی خودمم یه جوری رفتار میکنم انگار زندگی من نیست.

|| خواستم از رقیبان پیشی بگیرم؛ پیشی نداشتند کفتر گرفتم . 🪿🤎 »

از شریک شدن آدمای مورد علاقم با بقیه واقعا متنفرم.

غروب سه شنبه ۳۱ شهریور 🚮