سخت، کم حرف و اغلب پر از فکر بودم. کسی باید پیدا می‌شد تا محتویات ذهنِ آشفته‌ام‌ را پهن کند، رویَش پودرِ دستی بپاشد و بنشیند به چنگ زدن! خوب که تمیز شد و چرک‌هایَش مُرد، بچلاندَش؛ دنبال آفتاب بگردد و رو به سینه‌ی آفتاب، آویزانَش کند. بعد بنشیند، استکان چایی بریزد و خوب نگاهم کند. منِ پُرحرفِ کم گفتگو را ! ° ° @naahiit

• @naahiit •

دلتنگی پیچکی بود که دست دورِ گردنمان انداخت، درآغوشمان کشید و خیالِ رهایی نداشت! ° ° @naahiit

«ناخوش نیستی حلیمه؟» «نگران من نباش. جانِ سگ دارم!» ° ° @naahiit

کنار تو نباشم چای نمی‌چسبد و روزها طولانی‌ست .. ° ° @naahiit

تو اینجایی و نمیبینَمت. غم ندیدنت است که جمعه را نارنجیِ غروب کرده! ° ° @naahiit

به هر قیمتی و بابتِ هرچیزی نه؛ اما تجربه کن. تجربه کن و نترس اگر بهت بگن نتونستی. ° ° @naahiit

-خطی چند از برای تلطیفِ روح- ° ° @naahiit

« تو لیاقتِ کسی رو داری که هرروز خوش‌حالت کنه» قشنگه، ولی خودخواهانه ست‌. هیچکس اینجا نیست که هرروز نجاتت بده. ° ° @naahiit

• یا دلیـل المتَّقیــن

اما من هروقت احساس خوبی داشتم یا راهِ زیادی رو پیاده رفتم؛ دلم خواست تو هم کنارم باشی.. ° ° @naahiit

حتی اوقیانوسِ عمیق هم از موج استفاده می‌کنه تا بی قراریش رو بریزه بیرون. 🎬 وقتی زندگی بهت نارنگی میده ° ° @naahiit