.
🔸 آن شب، شیفتۀ دین پدر شدم!
📝 (خاطرهٔ فرزند آیت الله حائری شیرازی از پدر)
تازه نه سالم تمام شده بود. شب ٢١ ماه مبارک رمضان داشتیم آماده میشدیم برای احیای شب قدر. مراسم مسجد شهدا -مسجد بزرگ شهر- را پدر برگزار میکرد. او امام جمعه و نمایندۀ ولی فقیه در شیراز بود. مسجد شلوغ میشد. هر سه شب، من و برادرها هم همراه مادر و پدر به مسجد میرفتیم.
ساعت ٩ شب، پدر داشت وضو میگرفت. رفتم کنارش ایستادم و گفتم: «چرا همۀ ما باید حرفهای یک نفر رو که خداست گوش کنیم؟ اصلاً خدا کیه؟». پدر نگاهی به من کرد و مسح سرش را کشید. ادامه دادم: «من تا ندونم خدا کیه نمیتوانم براش دعا کنم و نماز بخونم. من اصلاً نمیتونم برای کسی که نمیبینمش کاری انجام بدم». پدر مسح پایش را کشید و نشست کنار من.
- خب برو ببین خدا کیه!
- از کجا بشناسم؟ شما که خدا رو میشناسید برام بگید تا بشناسم.
پدر دستم را گرفت و آورد توی ایوان خانه و نشاند کنار خودش. برایم از خدا گفت، مثال آورد و گفت و گفت و گفت. یک ساعتی که گذشت، مادر آمد.
- حاج آقا، مگر مسجد نمیروید؟ دیر میشود. بقیه حرفتان را بگذارید برای فردا.
- میدانم اما امشب باید این بحث را برای فاخره به نتیجه برسانم.
مادر با تعجب به من و پدر نگاه کرد و گفت: «حاجی، پس تکلیف این جماعتی که آمدهاند احیا چه میشود؟ نمیتوانی به آن جمعیت بگویی من باید بحث را برای دخترم تمام کنم!».
پدر بلند شد و رفت سمت تلفن: «درستش میکنم».
شماره گرفت و با کسی حرف زد. تلفن را گذاشت و دوباره شماره گرفت و حرف زد. مادر چشمانش خیره به پدر مانده بود. چیزهایی که میشنید را باور نمیکرد.
پدر تلفن را گذاشت و رو کرد به مادر و گفت: «درستش کردم؛ یکی از دوستان به جای من میرود مسجد برای برگزاری مراسم احیاء. شما هم با پسرها بروید احیاء. من با فاخره در خانه میمانم. میخواهیم تا صبح حرف بزنیم».
نمیدانستم چه باید بگویم. از این که بیموقع سؤال کرده بودم، کمی از دست خودم دلخور شدم، اما از این که پدر مراسم احیایش را به خاطر من به هم زد تا جوابم را بدهد خیلی خوشحال بودم. باورم نمیشد. تازه به سن تکلیف رسیده بودم و اینکه پدرم به من اهمیت داد و دیده شدم، خوشحالم کرد.
تا سحر با پدر حرف زدیم تا وقتی که مادر و برادرها از مسجد آمدند. اصلاً حرفی نزد که «امشب شب دعاست و من نتوانستم نمازی بخوانم یا دعایی کنم یا به خاطر تو به مسجد نرفتم. همۀ شب برایم با خوشرویی حرف زد. پدر یک شبِ خود را تمام و کمال برای من گذاشت. پدر با این کار، من را تمام عمر، پایبند و شیفتۀ آن یک شب کرد. شیفتۀ دینی که در آن تربیت شده بود. او پدر من بود و به من اهمیت و عزت داد. بعدها بارها و بارها در جاهای زیادی این خاطره را تعریف کردم و هر بار با یک واکنش مشترک و شبیه به هم روبه رو شدم؛ می پرسیدند: «واقعاً؟ چطور چنین چیزی ممکن است؟»
حالا که برمیگردم و به زندگیام نگاه میکنم، میبینم تمام روزها و لحظههای زندگی من، چنین اتفاقات درخشانی داشته است.
📖 منبع: کتاب «من فاخرهام»؛ پدرانههای تربیتی آیت الله حائری شیرازی (روایتهای فاطمه حائری شیرازی از پدر)
@haerishirazi
﷽
قرار بود صبح جمعه با اسنپ برم برای برگزاری دعای ندبه توی کوه.
از شب اینترنتها قطع بود.
برای نماز که بلند شدم دیدم هنوز اینترنتها وصل نشده، چاره ای نداشتم باید با مترو میرفتم اونم با کلی وسیله.
از خونه زدم بیرون ، یه ماشین نگه داشت و سوار شدم تا مترو، پولم نگرفت و گفت فاتحه بخون برای پدر و مادرم😊.
وارد مترو شدم و بعد هم یه ون سوار شدم تا درکه.
با تاخیر رسیدم میدون.
یکنفر از دوستان که مجبور شد با ۴۰۰ تومان تاکسی دربست بگیره تا درکه، زنگ زد و گفت صبر کن من برسم کمکت وسیله ها رو ببریم.
گفتم نه به وقت دوستان منتظر باشند من میرم تو بیا.
رسیدم میدون درکه و در مسیر کوهنوردی قرار گرفتم.
به لطف خدا دو نفر از دوستان جلوتر از بنده داشتند میرفتند، وسیله ها رو گرفتند و سه نفری راهی مسیر شدیم.
مسیری با هدفی عالی 😊 ( این مسیر یکی از لذتبخش ترین مسیرهای زندگیمه)
رسیدیم محل همیشگی.
سه تایی مشغول نصب پرچم و چیدن میز شدیم.
یه آقاهه، میگفت این آخرین دعاتونم بگیرید.
یه خانوم مانتویی هم خداقوتی گفت و رد شد.
چیدمان که تموم شد، شکوفه رسید بهمون، اونقدر نفس نفس میزد که سریع نشست روی یه تخته سنگ که نفسی تازه کنه.
میگفت کلی دویدم که زود بهتون برسم.
رفتیم بالا برای صبحانه.
کدبانوی گروه هم ماهیتابه آورده بود و دوستان رومهمون نیمرو داغ و تازه کرد.
میخواستیم دعا رو شروع کنیم که یکنفر دیگر از دوستان عزیزمان به ما پیوست، میگفت وقتی نزدیکیهای شما رسیدم شنیدن صوت تواشیح تون لذت بخش بود.
ایشون هم روزه بود و با کلی پیاده روی خودش رو به جمع رسوند.
دیگه جمع شش نفرمون تکمیل شده بود و آماده برگزاری و پخش صوت دعای ندبه در کوه بودیم.
یکی دو نفر دیگه هم زمانیکه رد میشدند، میگفتند دیگه آخرشه.
یه خانومه میخواست تلفنی موقعیتش رو به همراهش بگه، میگفت اونجا که مراسم دعاست، وایسادم 😍.
این دفعه تصمیم گرفته بودم، برای کوهنوردان مسابقه برگزار کنم و جایزه بدم.
عکس شهید طهرانی مقدم رو نشون میدادم و با پرسش خاطرات شهید رومیگفتم.
مادر و دختر بیحجابی مهمون خاطره شهید شدند و مادره وقتی داشت میرفت گفت خانم اینا خیلی کم بودند.
تعدادی با حوصله خاطره شهید را میشنیدند 😍 و عده ای با تشکر یا با کلماتی که نمیخواهیم با شما حرفی بزنیم، درخواستم رو رد میکردند.
یکیشون که خواستم جایزه بدم گفت ما که جواب ندادیم گفتم همین که وقت گذاشتید شنیدید جایزه دارید.
خلاصه خودم توفیق خواندن دعا نصیبم نشد. همیشه خواندن دعای ندبه در کوه برایم لذت خاصی داشت.
الان که فکر میکنم نمیدانم که بین خواندن دعا و معرفی شهید، به کدوم کار مشغول باشم، ولی چاره اش اینه خودم خونه دعای ندبه رو بخونم که در کوه وقتم را صرف دختران بیحجاب کنم.
آخرای مراسم که داشتیم میز روجمع میکردیم، دو دختر بیحجاب و یه آقا پسر مهمان میزمان شدند و فال برداشتند.
دختره بلند بلند مشغول خواندن فالش شد.
فال امام زمانی😍.
انشاءالله این کوچک قدمهای ما موثر در ظهور امام زمانمان عجل الله تعالی فرجه الشریف باشه و لبخند رضایت بر لبان مولایمان بنشاند.
الحمدالله الرب العالمین
ما میخواهیم مساجد را به کوچه پس کوچه های تهران بیاوریم.
کوه درکه ، جمعه ۱۹ دیماه
https://eitaa.com/nardebanevasl
من هم روایت میکنم
راستش منم برای برگزاری روایت شهدا در کوه و حضور در برنامه دعای ندبه اون دو جمعه مردد بودم و واقعا هم شرایط در کوه و طی مسیر با چادر غیر قابل پیش بيني. درست وسط جنگ بودیم. جنگ تمام عیار... جنگ احزاب...
معتقدم جنگ سخت، میدان نبرد مردانه هست و جنگ نرم میدان نبرد زنانه.
کل هفته شهر متلاطم بود ولی شب جمعه شهر آتش گرفت و کشور بهم ریخت و خبر قتلهای وحشیانه و شهادت حسین وارها اومد . پسرهای جوان و بسیجی، شجاع و مظلوم و مردانه و بی سلاح در جنگ سخت در کف همین شهر تا پای جونشون ایستادند و سوختند ولی میدان رو خالی نکردند و ولیّ رو تنها نزاشتند.
همه جا ترس و وحشت بود جز یک جا. قلب انسانهای منتظر منجی و عاشق. دختری در میدان نبرد نرم،با سلاح زنانه پرچم بلند کرد، پرچم زینبی.
تا روایت کند نبرد حسین ها را، تا در غبار آتش ها حقیقت گم نشود و جای ظالم و مظلوم جابجا نشود. پرده بردارد از چهره گمنام های دلیر . برای صبح جمعه پیام "هل من ناصر" داد و برای یاری ولیّ یار طلبید.
دیگه بحث فرق کرد. صبح جمعه نوبت میدان نبرد زینب وار بود. با خودم گفتم خون تو رنگین تر از نوجوان دیشبه؟ غسل شهادت کردیم و دونفری زدیم به دل کوه ... این بار مسیرمون رو از ابتدای خیابان شروع کردیم نه مسیر کوه که خیلی جلوتر بود. خواستیم از جایی که گروه حرکت میکرد شروع کنیم اگر کسی اومد تنها نباشه ولی خبری نبود .
اول مسیر بودیم ولی نگران سمیه که تنهاست و وسیله گیرش نیومده.... راه افتادیم ولی به بهانه خرید نون دوباره برگشتیم نیومد. گفته بود شما برید من دیر میرسم. نگرانش بودم .حرکت کردیم به سمت مسیر کوه...
که یهو توی اون سکوت از پشت سر صدایی شنیدیم... سلام به خانمهای مهدوی 😳برگشتیم سمیه بود😍 در کمال تعجب وسیله گیرش اومده بود و همون اول مسیر بهمون رسید.
انگار تلنگری خوردم... کسی که دل در گرو عشق مهدی داده تنها نمیمونه. شرمنده شدم از نادیده گرفتن و غفلت از چتر حمایت صاحب نام گروه❤️❤️❤️
کوه درکه جمعه ۱۹ دیماه
https://eitaa.com/nardebanevasl
5.2M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
در مسیر پیاده روی نیمه شعبان در عراق، ایستگاه صلواتی ایستاده بودیم، چایی بخوریم، متوجه خانم عراقی شدم که کاشت ناخن داشت.
سریع رفتم سر کالسکه که وسایلمون توش بود.
از قبل بسته بندی کاشت ناخن عراقی را آماده کرده بودم و در جیب کاپشنم گذاشته بودم.
کاپشنم رو برداشتم، بسته رو درآوردم و بدو رفتم جایی که دختره رو دیده بودم که نکنه دختره بره و نبینمش.
الهی شکر بودش و بسته رو که شامل شکلات، جانماز، مهر و حکم کاشت ناخن به زبان عربی بود، بهش دادم.
دوستم زهرا بهم گفت چی شد یهو دویدی؟!
گفتم: به نظرت من برای چی میدوم؟؟؟
گفت: حتما کاشت ناخن دیدی😂
......࿐჻ᭂ🍃🌸🍃჻ᭂ࿐......
https://eitaa.com/nardebanevasl
یک مسیر، چند واکنش
در مسیر برگشت از کوه جلوتر از دوستان حرکت کردم و مشغول پخش تراکتها شدم.
دوستانی که پشت سر بنده حرکت میکردند، شاهد واکنش مردم با این تراکتها بودند.
وقتی بهم رسیدند شروع کردند به گفتن دیدههایشان.
زهرا میگفت: سمیه طوری میری سراغشون که کاری به بی اعتناییشون نداری😂.
و ادامه داد و گفت: جالب بود،
عده ای تراکتها را باز کرده و میخوندند.
دو نفر با حوصله هرچه تمامتر تراکتها را ریز ریز کردند.
یک نفر داشت تراکتها را به رودخانه میانداخت که ما تراکت را برداشتیم.
آقایی به خانمش گفت: چرا گرفتی ؟!
خانم در جواب گفت: آخه حق انتخاب نداشتم، سریع بهم داد.
و دیگری در جواب همسرش گفته بود آخه با مهربونی بهم داد😊.
انشاءالله این تراکتها چراغ راهشان باشه
......࿐჻ᭂ🍃🌸🍃჻ᭂ࿐......
https://eitaa.com/nardebanevasl
چادر رنگی و راز ناخنها
ضریح مطهر امام علی علیهالسلام را زیارت کردم و از محدوده ضریح خارج شدم.
در قسمتی که نرده گذاشته بودند برای اینکه زایران به صف و به راحتی بتوانند زیارت کنند، نحوه چادر گرفتن خانمی توجهم را جلب کرد.
درحالیکه مشغول فیلمبرداری بود، انگشتان دستش را با چادر رنگی که سرش بود، پوشانده بود.
حرکتش عادی نبود، گفتم حتما باید کاشت ناخن داشته باشه.
رفتم کنار نرده ها پشت سرش، از لابه لایه چادر ناخنهایش پیدا بود و دیدم بله ، متاسفانه کاشت ناخن داره.
ایرانی بود، بسته فرهنگی کاشت ناخن را، که محتوی حکم کاشت ناخن، جانماز، مهر و عکس شهید هادی بود را، درآوردم و بهش دادم.
......࿐჻ᭂ🍃🌸🍃჻ᭂ࿐......
https://eitaa.com/nardebanevasl
کسی جرأت نداشت با شاه ایران سر میز غذا بشیند. اما طیب می نشست، گنده لات تهران بود. شاه هر وقت میخواست مجلسی خراب بشه به طیب میگفت
یک روز شاه گفت: این دفعه پول زیادی بهت میدهم، برو مجلسی را خراب کن
گفت: کجاست؟ طرف کیه؟ شاه هم گفت: فلان جا...سید روح الله خمینی.
طیب جا خورد! گفت: گفتی سید هست؟
شاه گفت: آره. طیب گفت: نه ما نیستیم!
ما با فرزند حضرت زهرا در نمی افتیم...
(این موقعی بود که امام هنوز معروف نشده بود که اسمش روی زبان مردم بیفتد)
شاه گفت: هستی تو را میگیرم، ناخن هایت را میکشم، میدم تیکه تیکه ات کنن
طیب گفت: هر کار میکنی بکن، من با فرزند حضرت زهرا در نمی افتم
اینقدر شکنجش کردند که طیب سینه سپر شد نی قلیون
وقتی خواستن اعدامش کنند یکی آمد و گفت: طیب، پیامی برای امام خمینی نداری؟گفت: من ایشان را نمیشناسم، فقط به ایشان بگویید، طیب گفت: قربان جدت بروم، همه شما را دیدند و خریدند، من ندیده شما را خریدم. آن دنیا شفاعتم کن.
وقتی پیامش را پیش امام بردند امام گفت: طیب نیازی به شفاعت من نداره، طیب درقیامت امت من را شفاعت میکنه!
بعد انقلاب وقتی امام رفت سر قبر طیب، گفت: طیب، تو که عاقبت بخیر شدی، دعا کن خمینی هم عاقبت بخیر شود
این شد که طیبی که۶۰ سال نه نماز خواند نه روزه گرفت، فقط در مقابل حضرت زهرا ادب کرد و شد #حر_انقلاب
و همین شد که طلبه های قم جمع شدند و نماز و روزه ۶۰ سالش را قضا کردند.
تا ابد ، روضہ ی او
محفل طیب سازی است
این چنین معجزہ ها،
هست فقط ، کارِ #حسین
#شهید_طیب_حاج_رضایی
مزار: حرم حضرت عبدالعظیم حسنی
شادی روح شهدا صلوات💐
┄┄┅┅┅❅🇮🇷❅┅┅┅┄
اللّهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد وَعَجِّل فَرَج
یک سفر، چند وضو
مسافر کربلا بودم.
قرار بود با اتوبوس برویم.
اتوبوس اونقدر تاخیر داشت که ساعت اذان شد، میخواست حرکت کنه.
ملتمسانه رفتم به راننده گفتم، فقط یه دقیقه مهلت بدید کنار اتوبوس نماز بخونم، ما که اینهمه تاخیر داشتیم.
گفت بین راه نگه میدارم.
گفتم آخه اول وقته و حیفه از دست بدیم این زمان رو تو رو خدا.
گفت باشه اصلا برید تو نمازخونه، نماز بخونید،
منم خوشحال با دوستم و بقیه مسافران رفتیم نمازخونه نماز مغرب و عشا را خوندیم و برگشتیم😍.
اتوبوس بین راه نگه داشت برای شام.
ما هم رفتیم سرویس بهداشتی.
دوستم داشت وضومیگرفت ، بهش گفتم آب سرده یا منم میتونم وضو بگیرم ( دستم به دلیل اسپاسم، خیلی درد میکرد و هوا و آب سرد درد را دو چندان میکرد و برای دستم ضرر داشت).
گفت میتونی. سرمایش زیاد نیست.
یه خانومه که دید ما داریم وضو میگیریم، اونم گفت منم همیشه دایم الوضو هستم ولی الان سرده.
گفتم من سرما برای دستم ضرر داره ولی این آب اینطوری نیست که آسیب برسونه به دستم، شما که الهی شکر سالمید. ایشون هم شروع کرد به وضو گرفتن.
دوستش وقتی دید همراهش داره وضو میگیره، گفت: تو این سرما 😳، الآنم که میخوایم بخوابیم. شما دیگه از اونور افتادی.
منم خندیدمو گفتم: ما سه نفر از اون ور بوم افتادیم
شهید طهرانی مقدم میگه زمین جای جمع کردن ثوابه حیفه بدون وضو روش قدم برداریم.
گفت پس منم وضومیگیرم😍.
نیمه های شب اتوبوس نگه داشت برای سرویس بهداشتی، من به خاطر شدت سرما و حفظ سلامت دستم نتونستم پیاده شم، ولی همین خانوم پیاده شد و وقتی برگشت دستش رو که یخ کرده بود گذاشت روی دستم و گفت ببین وضو گرفتم.
لبخندی زدم و گفتم حیف من به خاطر دستم نمیتونستم اینجا پیاده بشم.
اینم کار امروز😍.
همیشه زنگ میزدم ۱۳۷, سریع از شهرداری میومدند شعار رو پاک میکردند، ولی ایندفعه خودم دست به کار شدم.
یه کاره از بی آرتی پیاده شدم و اینو کنار شعارشون نوشتم،
دوباره باید انتظار بکشم بی ارتی بیاد، سوار شم تا برسم به اداره.
......࿐჻ᭂ🍃🌸🍃჻ᭂ࿐......
https://eitaa.com/nardebanevasl
نگاهم به کاشت ناخنش افتاد.
هیچ بسته فرهنگی هم با خودم نداشتم که بهش بدم.
دو دل بودم برم سراغش یا نه.
وظیفه ام ایجاب میکرد برم سراغش.
گوشیم را باز کردم و حکم کاشت ناخن را آوردم.
رفتم کنارش و سلام علیکی کردم و خداقوتی گفتم.
بهش گفتم میشه این نوشته رو بخونید، گفت با کمال میل😊.
نوشته دستش رو گرفتم و گوشیم را دادم بهش.
گفت: چشمامم ضعیفه.
کمی ایستادیم تا نوشته را خوند.
دستم را به نشانه دوستی پشتش قرار داده بودم.
نوشته را خوند و گوشیم را داد، شروع کردیم به حرکت.
گفت: میدونم چی میگی.
خونواده خودم مذهبیند.
ولی چکار کنم با خانواده شوهرم.
به خدا من خیلی امام حسینیم، خدا را خیلی دوست دارم.
ولی چند ساله نماز نمیخونم.
گفتم: حیفه تو نیست.
گفت: آخه خواهرشوهرام مسخرم میکنند.
همین الان اگه بفهمند من اینجام نمیدونی چه ها که نمیکنند.
آخه اینجا وطنمه، خاکمه
منم از خاطرات خودم گفتم، زمانی که سال اول دانشگاهم بود، و دوستم بهم گفت: چرا آرایش نمیکنی و وقتی من گفتم گناه داره، بهم گفت: بیا برو ... من .
خشکش زد.
گفت: شاید شما رو خدا فرستاده. انشاءالله سعیم را میکنم.
تشکر کرد و از هم جدا شدیم.
هنوز زیاد ازم فاصله نگرفته بود که دیدم جایی ایستاد.
داشتند سرودی برای حاج قاسم میخواندند و ایشون دستش را به نشانه احترام کنار گوشش گذاشت.
......࿐჻ᭂ🍃🌸🍃჻ᭂ࿐......
https://eitaa.com/nardebanevasl