ما ام‌شب تو تراس بساط خواب پهن کردیم. برقا رفته، ستاره‌ها مثل این می‌مونن که خدا دستش خورده و شکرپاش چپه شده رو آسمون. هوا خنکه، چمی‌دونم زندگی ماقبل اختراع برق چه خوب بوده.

در این ایّام. در منصه‌ی تلگرام و پلتفرم اجنبی. https://t.me/azizoghrma

من همیشه فکر می‌کردم می‌خواستم و می‌خواستم. امّا الان می‌بینم این نبود که می‌خواستم. شما چی‌کار می‌کنید که همون چیزی که می‌خواستید رو در ادامه هم استمرارواره می‌خواید؟ من چرا الان نمی‌خوام و یکّه خوردم؟ من سر در گمم و مادرم را می‌خواهم.

من هم اولین‌بارمه تو یه لوپ خواستن‌های بی‌نتیجه‌ی تو در تو گیر افتادم.

اولین‌بار نیست. زندگی من مزاحمِ شماری از خواستن‌های یکّه‌خوراننده و بی‌نتیجه و بی‌سر و ته عه. در واقع من بساط بقام رو بین خواستن‌های جوکی و بی سر و ته باز کردم. من خیلی عذر می‌خوام. به هر حال منم که مزاحمم.

به هر حال آدمی‌زاد مختار به انتخاب یک نقطه امن ثابت شاید هم متغیر در دو روز زندگی‌شه(از لحاظ الدهر یومان). آقا ما رو یه تراس نجات داد.