این کوچه پس کوچه‌ها کلی خاطره به بغل گرفتنُ محزونُ بی‌روح‌ن از گذرِ زمان با این‌حال آوازِ تداوم سر دادنُ همینِ همین * یه فنجون قهوهٔ قاجاری

طبقِ عادات، قطعهٔ دوست‌داشتنی

به راستی که عشق کجاست؟ * چشم‌سفید بازی.

[ تُنگ ] بر ماهی دریا را چه توفیر است با دریاچه؟ وسعتشان را یک اندازه می‌بیند، تا جایی این مسئله قابل پذیرش است. چه فرق است تنگ بلوری یا اقیانوس؟ اگر مغروق در آبیِ چشمانت نباشم. چه فرق است به آغوش تن کشم ابریشم یا خار را؟ وقتی خیالت را رختِ دل کرده‌ام. همه‌اش بهانه‌تراشی بود، دل رقاصهٔ ما در تب عشق تو می‌سوزد. - نرگس‌خاتون | این پاراگرافایِ تراژدیِ لعنتی

ما انگشت به دهنیم از این عظمت، انگشت به دهن * چشمك

[ امشبُ شب سوم با قامت خمیده باید از مراسم زد بیرون، شیونُ ضجه کفافِ دردُ نمی‌ده آقا ]

اوه، خیلی کلیشه‌ای شد این‌جا.

این کارُ جدی بگیرید دخترایِ نرگس.

روندِ همه‌چیز تو این ایّام برکت داره با دم کردن چای هم مستفیضِ چایِ روضه باشید * نیت این‌جا همه‌چیزه