ویدیو مسیج های مهنا رو میبینم اینجوریم که شلشحسبحسلسحس چجوری انقدر خوشگلیییی😭

رو زمین خوابیده بودمم و گوش های نازنیم که در حالت عادی کر هستن حس کردن از طبقه پایین صدای گریه میاد و بنده رو بیدار کردن.

شیخ جعفرِ شوشتری مینویسه ؛ فقط باید مجلس گرفت و برا خجالتای حسین گریه کرد :))). [۶ روز تا محرم الاحرام]

یکی از فامیلامون فوت شده و خانوادم دارن برمیگردن تهران و تنها استفاده من از خونه خالی تا الان این بوده که ماسک صورت گذاشتم💓.

:

چطور داداش خود را بکشیم ولی کسی نفهمه

بهم گفت شبیه / اثر هنری / میمونی :>

بعدشم در حالی که داشت از زیباییِ جزئیات صورتم تعریف میکرد بهم گفت فکن همچین خوشگلی واسه آدم چایی بیاره ؛ آدم دچار شرم میشهه.

خیلی به این فکر میکنم که من توی زندگیش چه نقشی دارم. آیا در حد یه جوک خنده دار موندم یا تبدیل شدم به یه موریانه که داره تموم فکرش رو پودر میکنه؟ شاید یه خواب شدم، یه شخصیت غیرواقعی که بعضی وقتا میره رومخش؟ شاید تبدیل شدم به یه سوژه که مسخرم کنه. شایدم هنوز براش یه معمام؟ من چیم؟

بعضی وقتا انقدر از خودم بدم میاد (ظاهری) اینجوریم که کاش هیچوقت از خونه بیرون نرم.

وارد ماتریکس تحصیلی شدم. هیچوقت قرار نیست فارغ التحصیل بشم.

فاجعهٔ اصلی اونجاست که "رنج" برای انسان عادی میشه . یعنی انسان یاد میگیره با چیزی کنار بیاد که در اصل نباید اون رو می‌پذیرفت .