میدونی جدا شدن از اکیپ اینجوریه که اونا همشون عادی دارن به دوستیشون ادامه میدن و انگار نه انگار که توهم قبلا جزوی از اونا بودی و این تویی که هر بار اونارو کنار هم میبینی با خودت میگی *شاید من اضافه بودم؟))*
و امسال برای اولین بار "نشدن" رو با تمام وجودم فهمیدم...
اینکه دعای زیر قبه همیشه مستجاب نمیشه.
اینکه دو تا چله زیارت عاشورا ممکنه نتیجهای که میخوام رو نداشته باشه.
اینکه التماس کردن برای چیزی که صلاحت نیست هیچ نتیجهای نداره، حتی اگه پیش شیش تا امام معصوم باشه.
اینکه بعضی وقتا نشدن خیلی درد داره و وجودتو آتیش میزنه، اما از شدن بهتره.
ء. هر کسی روایتی داره از تو.
خوش سیما و بلند بالا.
ماهِ هاشمیان و قمرِ عشیره.
علمدار و سپهدار.
اسطوره غیرت و شیر مردِ عرب.
آقایِ تواضع و ادب.
معنایِ معرفت و پشتیبان و همراه.
ابرقهرمانِ قصه و بهترین عمویِ جهان.
ء. هر کسی روایتی داره از تو.
ناجیِ شبهایی که آدمها قید خودشون رو میزنن و تو دستشونو تو لبهیِ پرتگاه میگیری.
پناهی که با گریه قدم برمیدارن به سمتش و اشکاشونو پاک میکنی.
قسم معتبرِ کسبههایِ بازار و صاحب نذرِ ریشسفیدها برای سرسلامتیِ قدم نورسیده.
ء. هر کسی روایتی داره از تو.
رفیقِ روزهایِ مـهگرفته.
آخرین امید و ملجاء.
امنترین آغوش.
واسطه خیرِ عالم و بابالحوائج.
نورچشمِ خانم امالبنین.
ء. هر کسی روایتی داره از تو.
اما روایتِ تو تویِ زندگی من، با کلمات قابل نوشتن نبود. حتی گفتنی هم نیست. فقط باید خودت رو از چشمهایِ من ببینی تا بدونی داستانِ پرقصـهیِ حضورت تویِ زندگیم، چه گفتنیهایی داره حضرت قلب...
که حتی اگه یک روز خودم رو فراموش کنم،
مطمئنم که تورو از یاد نمیبرم...
ولادتت مبارك پناه امنِ زندگـیِ کل عالم.
