چه اصراری دارید علیالاصول را از خاصیت بیندازید؟
✍محمد طلایی
🔺تجربه نشان داده وقتی اراده جدی جریانهای سیاسی بر امری قرار گرفت، صریحترین دلالتهای متعارض با خود را هم میتوانند به تاویل برده یا نادیده بگیرند، حتی اگر از سوی رهبری باشد.
این فرایند لزوما از روی خیانت نیست. فشار واقعیت وقتی با ادبیات پرهیز از شعارزدگی و هیمنه نظام محاسبات کارشناسی اداره کشور ادغام میشود، به راحتی یا اشارات و تصریحات رهبری را رقیق میکند یا محملی برای دور زدنش پیدا میکند و یا اساسا نمیفهمدش!
جریان #نومذاکرهکار برای این کار ابزارهایی دارد:
۱. ایجاد دوگانه تحمیل-رضایت و کاریکاتوری کردن مخالفت رهبری و بیاثر کردن آن؛ به این بیان که مگر رهبری ضعیف و دست بسته است که به ایشان تحمیل شود؟
در حالیکه اولا مگر حضرات (ع) که متحمل تحمیلهایی شدند، ضعیف بودند؟
ثانیا لزوما طرف مقابلِ رضایت، تحمیل نیست. امام جامعه به مصالح مختلفی میتواند از اراده خود تنازل کند و از طرح اولی خود کوتاه بیاید، بیآنکه متحمل تحمیل شود. مانند ماجرای عزل قیس بن سعد و نصب محمد بن ابیبکر در مصر یا ابقای ابوموسی در کوفه که از روی دستبستگی و تحمیلپذیری امیرالمومنین (ع) نبودند. امام (ع) بیآنکه در لحظه تحت فشار باشند به دلیلی با اصحاب مدارا کردند. این موارد با مثل تحمیل حکمیت یا دست برداشتن از مبارزه با بدعتهایی مانند نماز تراویح فرق میکرد که در آنها یا خطر جانی جدی بود و از امام (ع) کاری برنمیآمد، یا اساسا شیرازه لشکر از هم میپاشید.
این تنازلها میتواند یا برای مدیریت اجتماعی جبهه خودی باشد یا مدارا با اصحاب و خواص جامعه یا حتی ملاحظات مهم حفظ قواعد حکمرانی؛ هرچند از قِبل آن مصالح مهم دیگری فدا شود. این انعطاف برای امام نقطه مثبتی است اما برای خواص نکته منفی است. پذیرش اینچنینی نظر یاران دلیلی بر درستی رای آنان نیست.
اما نکته مهم این است که اگر امام در سلسله این کوتاه آمدنهای پیدرپی قرار بگیرد نهایتا میتواند منجر به تحمیلهای خطرناک هم گردد. گاه امام با خواص و ساختار اداری مداراهایی میکند به آن غرض که در ادامه آگاه شوند و مسیر را اصلاح کنند و یا امنیت خاطر نسبت به همراهی و به رسمیت شناخته شدن از سوی ولیّ داشته باشند. اما قسمت سخت ماجرا آنجاست که خواص با ناهشیاری همچنان مشغول بازتولید ارادهای معارض ولیّ باشند.
۲. مشوّه کردن حد و مرز اراده رهبری با ساخت دوگانه اصل مذاکره-شروط توافق. فارغ از آنکه متعلق مخالفت رهبری اصل مذاکره بوده یا نحوهای خاص از آن، #نومذاکرهکاران با تمسک به اجازه نهایی رهبری، مصادره به مطلوب میکنند و همین فرایندی که مشغولش هستند را مورد رضایت و تایید رهبری جا میاندازند.
به این ترتیب آن نقطه تمرکز مخالفت علیالاصول رهبری با فرایند سیاسی جاری گم میشود. امام جامعه علیالاصول را برای تفنن در عبارت نیاورده بود. میتوانست بدون ابراز مخالفت، صرفا همگان را دعوت به حراست از شروط توافق کند. اما از نظر ایشان در فرایند سیاسی اداره آتشبس اشکال جدی وجود داشته و ایشان با تاکید با آن مخالفت نمودهاند.
اما باز #نومذاکرهکاران به جای تمرکز بر تبیین و اصلاح همان نکته مخالفت رهبری، مشغول عبارتپردازی برای دور زدن آن مخالفتاند. گویا اساسا علیالاصولی در متن نبوده و تنها هدف این است که در برابر انتقادات رقبا کم نیاوریم! ناظر بیطرف پیش و پس از پیام رهبری، حتی در همان اجرای شروط تفاهم هم تغییری در رفتار آقایان مشاهده نمیکند.
مجموع واکنش آقایان پس از پیام آقا مجتبی اصلا خوب نبوده! این وسط یک مرد پیدا شد و آن خانم آسوپار بود!
خصلت عاشورا تصریح بر مرز بین حق و باطل بود تا نشود خطوط را به هم زد. انشاءالله همین هزینههایی که دادیم برای بیداریمان کفایت کند و شاهد تثبیت و درونیشدن خطاهای اینچنینی در دوستان نباشیم که در غیر این صورت خدایی ناکرده عاشورایی دیگر در پیش خواهیم داشت.
@emame_shahid_emame_iran
12.4M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🔴 مالک بیا که دست علی را وفاق بست
🔹 حاج سید رضا نریمانی
🏴 مراسم عزاداری دهه اول محرم ۱۴۰۵ - شب نهم
🗓 سه شنبه ٢ تیرماه ۱۴۰۵