هر بار که دلتنگت می‌شوم، دنیا کمی تاریک‌تر می‌شود و دلم… کمی روشن‌تر تو را صدا می‌زند.

تورا من دوستت دارم شبیهِ کودکی هامان همان ده تا،‌که می دانی برایم کلِ دنیا بود

من بگردم گرد آن یاری که می‌گردد پی‌ام🪴..

دوست داشتم معلم املای تو بودم و دوستت دارم را املا بگویم و هی بپرسم تا کجا گفتم؟ تو بگویی دوستت دارم... :)

شانه برای زلف پریشان چه فایده؟ خانه برای بی سر و سامان چه فایده؟ بر ساقه های سوخته از زخم رعدوبرق رنگین کمان چه فایده؟باران چه فایده؟ یوسف عزیز مصر شد و خواب ما ندید شب گریه‌های بر در کنعان چه فایده؟

00:49

"آشوب درونش را نه کلمات می‌توانست بیان کند و نه فریاد ها. . ."

دل گرفته من کی چو غنچه باز شود؟ مگر صبا رساند به من هوای تو را...

باز میپرسی‌ چطور اینگونه‌ شاعر شد دلت تو دلت را جای من بگذار؛ شاعر می‌شود!