جهان، همچنان همان هزارتوی خاکستردیوار بود؛ همان خانه‌ای که سقفش به تاریکی می‌خورد و پنجره‌هایش رو به بادهایی می‌سوخت که هیچ‌گاه خبری از بهار نمی‌آوردند. ومن در میان کلمات مُرده‌ی روزمره، دست و پا می‌زدم. #دست‌نویس

_

خنـده‌ات توبـه شکـن هسـت و لبـت قـندونبات آخر از دسـت تو کافـر نشـوم من صلـوات .

تو زخم مى زنى و شیوه ات لطافت نیست  بگو ، جواب محبّت مگر محبّت نیست ؟  نگو به تلخى این اتفاق عادت کن که عشق حادثه اى مبتلا به عادت نیست درون آینه غیر از خودت چه مى بینى ؟ تو هم شبیه منى هیچکس کنارت نیست پر از گلایه ام اما به جبر خندانم همیشه واقعیت ناشى از حقیقت نیست برو سفر بسلامت ولى بدان از عشق اگر که خیر ندیدى بدون علت نیست فقط اجازه بده در نبودنت شب ها کمى به فکر تو باشم اگر جسارت نیست

.قهوه‌اش را تمام کرد و گفت: "چطور انقدر خوب دیگران را دلداری میدهی؟"🪴 خندیدم و گفتم: حرف هایی را میزنم که دوست داشتم دیگران به من بگویند..

دل پیش کسی باشد و وصلش نتوانی .. لعنت به من و زندگی و عشق و جوانی ؛