شب به شب واژه به واژه عشق ورزیدم تو را امشب اما تا سحر دیوان شعرت میکنم

باز هم با خنده هایت دلربایی میکنی مثل حوایی و آدم را هوایی می کنی....

با سپاه گیسوانت تاختی بر قلب من یک تنه می ایی و کشور گشایی میکنی...

در سرت امروز بحث داغ آغوشم نبود جمعه تعطیل است یا ما را ز خاطر برده ای...؟

از حجم دلتنگی ام، آسمان گِریست! ماه میدانست دلیلِ دلتنگی ام را. او سهمِ قلبِ من نبود! اما هنوز عاشقانه با رویایَش،زندگی میکنم..!💔

جمعه يعنی دلم از غصه بگيرد امّا به همين بودنت از دور قناعت بكنم!

نیمه شب شد دلِ من بی تب و تاب است هنوز یادِ آن شب که دلش را به دلم داد بخیر

فرشی زِ دلِ شکسته انداخته ام آهسته بیا شیشه به پایت نَرود

اگرناکوک ناکوکم به ساز من بساز امشب به سرباز دلم شاهانه بازی را بباز امشب

ڪـهنه زخمی ڪـه به جان از غم دور ے دارم لاعلاجیست ڪـه با دست تو درمان دارد

از خود مران مرا که قسم می خورم هنوز جز با دو چشم مست تو عهدی نبسته ام

آنقدر دوستت دارم که خودم هم نمی‌دانم چقدر دوستت دارم. هربار که می‌پرسی چقدر؟ با خودم فکر می‌کنم دریا چطور حساب موج‌هایش را نگه دارد...