همیشه یادت باشه غم تو برای هیچ کس مهم نیس تاکید میکنم هیچ‌کس

من میان جمعیت گم شدم، اما هر کس فقط یک سایه از من دید

ببخش باران! تو هی میباری و ما شسته نمی‌شویم...

‏و می‌دانی بزرگسالی شايد از همين جا شروع شود: پنهان كردن اندوه .

گذشته‌ای که حالمان را گرفته است؛ آینده‌ای که حالی برای رسیدنش نداریم و حالی که حالمان را به هم می‌زند؛ چه زندگی خوبی!

‹ ما را جز خیالی آرام، طلبی نیست ز دنیا. ›

مقایسه کردن خودت با بقیه بیهودست! اونم وقتی که خیلیاشون هیچکدوم تروماهای تورو نداشتن و حتی خونواده های حمایت گر داشتن در حالی که تو ماه ها وقت گذاشتی فقط برای التیام بخشیدن به خودت

اون دیالوگ که می‌گفت: «آدم کسی که دوسش داره رو یادش نمیره.. فقط یاد میگیره کمتر راجبش حرف بزنه، کمتر فکر کنه تا کمک کنه کمتر دلش تنگ بشه،همین.. گوش کردی؟! "یادش نمیره!"»

ترجیح می‌داد جهان واقعی را به دیگران بسپارد و در جهان کوچک و خودساخته خود زندگی کند.

‏فکر می‌کنم معنی دوست داشتن همین باشد؛ تو را ترک نکنند، حتی وقتی که خودت هم پشت خودت نماندی.

دخترک! لبخند های مصنوعیت را آینه هم باور نمیکند حالا تو هر چقدر هم که میخواهی جلوی آینه دیوانه بازی کن میفهمم دلت گرفته تر از این حرف هاست که بتوانی از ته دل بخندی این را از ناخن های بدون لاکت هم میشود فهمید..!