دیر میفهمی که با هر نخی نباید رویا بافت...

به اسمون نگاه کن ماه شب چهارده رو ببین زیباس

چشمانم رد آیه ها را دنبال میکرد اما تو در افکارم پرسه میزدی

همیشه از دست نمیدی که بهترش رو به دست بیاری، گاهی لایقش نیستی که خدا میگیرتش ازت...

‌ترجیح می دهم با آدم هایی در ارتباط باشم که ته مانده ی امیدم را از من نگیرند، به من اضطراب ندهند، حسادت نداشته باشند، مقایسه نکنند، به این نتیجه رسیدم که آرامش نتیجه انتخاب آدم های درست است...

با ادم هایی که ورژن بی ریا صادق و خود واقعیشون رو وسط میزارن دو رو بازی نکنید!

برای من نقش بازی نکن عزیزم من تو رو با تمام نقاب های روی چهرت میشناسم

سابقه نداشته خوراکی هاشو بهم بده نگرانم

این بچه دوبار تاحالا از خواهرزادم کتک خورده بازم افتاده دنبالش

افکارم را ببین حتی درمیان صدای بمب های بی رحم دشمن باز پر از توست

چقدر جایِ تو اینجا کنارِ من تویِ نگاهِ من ‌خالی است..

«به چه مرحله‌ای از بزرگسالی رسیدی؟» امروز نمی‌تونم ناراحت باشم، یه عالمه کار روی سرم ریخته.