خیلی کم پیش میاد به عنوان یه درونگرا از تنهایی ناراحت شم یا دلم بخواد کسی کنارم باشه اما میخوام بگم ما درونگراهای عاشق تنهایی یه زمانی دلمون میخواد یکی کنارمون باشه چراکه توانِ تنهایی جنگیدن با روزگار و غم رو نداریم

در دنیای دیگر ، حتی اگر گلوله‌ای بودی در لوله‌ی تفنگ ؛ به سمت من بیا .

بچه که بودم بزرگترین ارزوم خلاصه میشد توی بزرگ شدن،اینکه دیگه افکارم بچه گونه نباشه دغدغه فکریم بشه مثل ادم بزرگای خونه الان بزرگ شدم،قد کشیدم،افکارم بچه‌گونه نیست و دغدغه‌هام شده دغدغه‌های یه ادم بزرگ اما هیچ وقت فکر نمیکردم بزرگ شدن برامون گرون تموم شه حالا من یه ادم بزرگ با اروزی کودکی هستم

بدترین حال توی زندگی قسم دادن خدا برای چیزیه که میدونی تمام جهان هم بریزه به هم بهت داده نمیشه

نه توانِ گریختن دارم، نه توانِ رسیدنِ به تو را فقط آرام آرام می‌خندم، به تو و حیله‌های تقدیرم

یه زمانایی نوتیف خیلیارو روی گوشیت میبینی،ادم های مختلف،پیام های مختلف اما لابه‌لای همش دنبال یه پیام ساده از اون ادم خاص توی ذهنتی هیچ کدوم از اون نوتیفا و محتوای پیاماش برات مهم نیس چون تو دنبال تک پیامی از اون هسی حتی اگه اون پیام یک نقطه‌ی کوتاه باشد

میتونم بگم این میتونه باعث مرگتون بشه بیش از حد ترشه😵‍💫

دلم بی هوا هوای مشهدو کرده💔

اگر زمان فرصت دیگری به من میداد به او میگفتم عشقش در قلبم جریان دارد

__

وجودت زندگی را برایم قابل تحمل تر میکند

وقتی میگیرمش تو بغل سرشو که میزاره رو شونم یا خیره چشمام که میشه غم تمام اون مدت رهام میکنه