یدونه از ایناکه عبدالله بن زبیر داره میخوام فقط نمیدونم کجا وصلش کنم

در تمام روز خودتو مشغول میکنی میزنی به بیراهه تا ذهنت سمت دلتنگی نره تا دلت مبادا بهونه کنه اما باز هم یه جایی خودشو نشون میده و دلت پر میزنه نمیدونم خاصیت عشقه یا نه اما هرچه میکنم دلم امسال هوای کربلا رو نکنه دلتنگ نشه و بی تابی نکن یه جایی در میره و تالاپ تالاپ میکوبه

کاش بهونه دست دل عاشق ما ندی وقتی قسمت ما دیدن بهشتت نیست

صبح دلگیری داره شهر من💔

خاطرات ما همیشه همان‌طور که اتفاق افتاده‌اند باقی نمی‌مانند؛ آن‌ها در ذهن ما آرام‌آرام تغییر می‌کنند تا با داستانی که از زندگی خود ساخته‌ایم هماهنگ شوند...

ادما از اینکه رفتارمون سرد میشه غیب میشیم و دیگه ادم مهربون قبل نیسیم دلخور میشن درحالی که ذره‌ای به ذهنشون نمیرسه ممکنه دلیلش رفتارهای خودشون باشه

هرگز نمیتونم با ادمایی وقت بگذرونم که سعی میکنن طنز باشن

من اگه مردمم بهم چایی برسونید بی شک روح به بدنم برمیگرده

از این میترسم فردا روزی جدی فکر کنن من تریاکیم و خب هیجا رام ندن

لقمه‌ای که من میگیرم vs لقمه‌ای که خواهرزادم میگیره