🔹رژه حقیقت در خیابان های تهران @nemati_com

🔹سانسور بیش از ۷ هزار گزارش رسانه‌ای توسط واحد سانسور نظامی رژیم صهیونیستی @nemati_com

🔹پساایدئولوژی؛ دورانِ سکوتِ نظریه‌ها یا فرصتِ بیانِ تازه؟ این نگاه یعنی پایان تئوری‌ها را برخی آخرالزمانی می‌دانند و در راستای عبور از نظریه‌های ساخته بشری و برخی نظرات دیگر... نگاه شما چیست؟ @nemati_com

♦️حقیقتی که رژیم صهیونیستی در جنگ با ایران پنهان کرد! / بازخوانی رسانه‌ای روزهای شروع جنگ 🔹سلاح اصلی رژیم صهیونیستی و آمریکا F35 و بمب افکن‌های B2 نیست، سلاح اصلی آن‌ها روایت‌سازی توسط رسانه‌هاست، به‌خصوص استفاده از روایت‌های وارونه https://www.aparat.com/v/kiyc59j

یادداشتl وقتی «جنایت» را به نام «امنیت» تبلیغ می‌کنند ▪️سید ناصر نعمتی، کارشناس فرهنگ و ارتباطات رژیم صهیونیستی و آمریکا نه مدافع صلح‌اند و نه نگران امنیت، بلکه تنها چیزی که برایشان مهم است، حفظ انحصار قدرت با ابزار «تحریم» و «تهدید» است. اگر دروغ سلاح هسته‌ای فرو بریزد، دیگر افکار عمومی جهان دلیلی برای پذیرش «جنایت با نقاب امنیت» نخواهد داشت. متن کامل: https://tn.ai/3351337

دوگانه کاذب! 🔹خانم سخنگو! این دوگانه کاذب است: امنیت یا آزادی انتشار اخبار. تجربه‌های متعدد، به‌ویژه در بحران‌ها نشان داده که محدود کردن انتشار اخبار به بهانه حفظ امنیت، خود به تهدیدی علیه امنیت روانی جامعه تبدیل می‌شود. 🔹اگر انتشار اخبارِ کذب دغدغه است، راه آن شفافیت، پاسخ‌گویی و اطلاع‌رسانی به‌موقع است. در فقدان خبرهای به‌موقع، شایعه میدان‌دار می‌شود و اعتماد عمومی فرو می‌ریزد. امنیت واقعی، روی پایه‌های اعتماد بنا می‌شود، نه بر دیوارهای بلند بی‌خبری. این نکته نافی آن نیست که انتشار اخبار کذب، اقدام علیه امنیت روانی جامعه است. 🔹در روزهای بحرانی، #رسانه نه تهدید، بلکه سپر جامعه است. هیچ بهانه‌ای، حتی نام «امنیت»، نباید مجوزی برای بستن مسیر انتشار اخبار باشد. @nemati_com

هدف حمله تروریستی زاهدان این حمله بیش از آن‌که از نظر نظامی مهم باشد، در عرصه ‎#جنگ_روانی و ‎#رسانه‌ای طراحی شده است. @nemati_com

🔹مجلس جلوی تبدیل لایحه «مقابله با اخبار خلاف واقع» را به لایحه «مقابله با آنچه مردم دیده‌اند» بگیرد. ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌@nemati_com

🔹انیمیشن استفاده کودکان از فضای مجازی

♦️ چرا استرالیا یوتیوب را برای زیر ۱۶ ساله‌ها ممنوع کرد؟ 🔹تصمیم اخیر دولت استرالیا برای ممنوعیت یوتیوب برای کودکان زیر ۱۶ سال، بر پایه نگرانی‌های جدی درباره سلامت روانی، امنیت داده‌ها و تربیت رسانه‌ای نسل جدید گرفته شده است. این اقدام، بخشی از طرح جامع‌تری برای حفاظت از کودکان در فضای دیجیتال است. 🔹 خطرات یوتیوب‌گردی برای کودکان: 1. دسترسی به محتوای نامناسب الگوریتم‌های یوتیوب گاهی محتواهای خشونت‌آمیز، جنسی یا مملو از کلیشه‌های سمی را به کودکان پیشنهاد می‌کنند، حتی اگر در ابتدا ویدیوهای کودکانه دیده باشند. 2. اعتیاد رسانه‌ای و افت تمرکز ویدیوهای کوتاه و پشت‌سر‌هم باعث تحریک بیش از حد مغز کودک و کاهش تمرکز، حافظه و خلاقیت می‌شود. 3. اثرگذاری مخرب الگوریتم‌ها یوتیوب به جای آموزش واقعی، الگوهای رفتاری مصرف‌گرایانه و گاهی ناهنجار را تقویت می‌کند، چون هدفش حفظ مخاطب است، نه تربیت او. 4. تبلیغات پنهان و تأثیرپذیری اقتصادی کودکان قدرت تشخیص تبلیغ از محتوا را ندارند و تحت تأثیر محصولات، برندها یا سبک زندگی غلط قرار می‌گیرند. 5. مقایسه و کاهش عزت‌نفس مواجهه با کودکانی که «بیش از حد موفق» یا «زندگی تجملی» دارند، باعث احساس کم‌ارزشی و اضطراب در مخاطبان خردسال می‌شود. 6. تهدیدهای امنیتی و حریم خصوصی برخی کانال‌ها اطلاعات کاربران را بدون اطلاع جمع‌آوری می‌کنند یا کودکان را هدف پیام‌های نامناسب قرار می‌دهند. 🔹یوتیوب پلتفرمی جهانی و مفید است، اما برای کودکان باید کنترل‌شده، محدودشده و گزینشی باشد. تصمیم استرالیا یک زنگ خطر است: اگر تربیت رسانه‌ای را جدی نگیریم، کودکان ما نه‌تنها از دانش جا می‌مانند، بلکه در معرض محتوای مخرب قرار می‌گیرند. @nemati_com

شکدم پروژه است؟ یا چگونه یک پروژه عملیات روانی را تشخیص دهیم؟ 🔹تشخیص یک پروژه عملیات روانی نیازمند تحلیل چندلایه‌ای از پیام، بستر، هدف و تکنیک‌های روایت‌سازی است. اگر بخواهیم این تشخیص براساس رویدادهای اتفاق افتاده صورت‌بندی کنیم، می‌توان ۵ معیار مهم را مطرح کرد که در کنار هم هشداردهنده‌اند: ۱. ورود با هویت مبهم اما جذاب در پروژه های عملیات روانی، ممکن است فردی با نام خارجی، سابقه ادعایی دانشگاهی، سابقه نوشتن برای رسانه‌های مختلف، و ظاهرِ تحلیلگر بی‌طرف، وارد فضای رسمی شود. هویت‌هایی که قابل راستی‌آزمایی نیستند یا با زرق و برق زیاد معرفی می‌شوند، یکی از نشانه‌های اولیه عملیات روانی‌اند. نکته: هرجا روایت از یک «شخصیت خاص با ارتباطات خارق‌العاده» بود، باید دقیق‌تر شد. ۲. تأیید تدریجی برای جلب اعتماد در این موارد پروژه ابتدا مطالب همسو با نگاه رسانه‌های داخلی می‌نویسد، حرف‌های موافق زده می‌شود و حامی گفتمان همسو رفتار می‌کند. این تکنیک "Gradual trust" یا «جلب اعتماد تدریجی» نام دارد. عملیات روانی موفق، از درِ دشمنی وارد نمی‌شود؛ از درِ همدلی می‌آید. ۳. بازی با کمبود رسانه‌های متخصص افراد در این پروژه‌ها خلأ #رسانه‌ای در تحلیل بین‌الملل را پر می‌کنند؛ چون رسانه‌های داخلی به دنبال چهره خارجی هستند تا اصطلاحا محتوای معتبرتر منتشر کنند. در بسیاری از عملیات‌های روانی، عامل نفوذ از طریق نیاز رسانه‌ای یا روانی سیستم میزبان وارد می‌شود. گاهی پروژه، خود پاسخ به یک نیاز کاذب است؛ نه فقط نفوذ برنامه‌ریزی‌شده. @nemati_com

شکدم پروژه است؟ یا چگونه پروژه عملیات روانی را تشخیص دهیم؟ /بخش دوم بخش اول را اینجا بخوانید ۴. چرخش ناگهانی و افشای بعدی پس از مدتی، پروژه مسیر خود را تغییر می‌دهد، محتوای ضد؛ منتشر و ادعاهایی عجیب مطرح می کند. این چرخش ناگهانی اغلب برای ایجاد ضربه روانی، بی‌اعتبارسازی نهادها و بی‌اعتمادی عمومی انجام می‌شود. چرخش ناگهانیِ لحن یا محتوا، مخصوصاً اگر با پوشش رسانه‌ای وسیع همراه شود، نشانه یک فاز جدید #عملیات_روانی است. ۵. بازسازی روایت در رسانه‌های مخالف پس از این چرخش، رسانه‌های حاضر در میدان عملیات روانی سعی می کنند پروژه را به‌عنوان عامل نفوذی معرفی کنند حتی اگر سند مشخصی ارائه ندهند. این حرکت، نوعی "ساخت روایت پساواقعی" است؛ یعنی مهم نیست چه کرده، مهم این است که بتوانیم با نامش ضربه بزنیم. هر وقت یک پرونده شخصی تبدیل به «نماد کلی برای بی‌اعتباری یک سیستم» شد، باید آن را عملیات روانی تلقی کرد. عملیات روانی موفق معمولاً از این پنج مرحله عبور می‌کند: ورود هوشمندانه، اعتمادسازی تدریجی، بهره‌گیری از خلأها، چرخش هدفمند، روایت‌سازی رسانه‌ای @nemati_com